Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/3495 K.2021/222

Davacı ... (kendi adına asaleten, küçük ...'ya velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Gümüştaş Çimento Hazır Beton Nak. AŞ ve ... aleyhine 14/11/2014 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasına bağlı ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile konusuz kalan maddi tazminat istemi yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen 15/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalılardan ... Gümüştaş Çimento Hazır Beton Nak. AŞ vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ... Gümüştaş Çimento Hazır Beton Nakliyat A.Ş. vekilinin tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasına bağlı ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat yönünden konusu kalmadığından hüküm kurulmasına yer olmadığına, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılardan ... Gümüştaş Çimento Hazır Beton Nakliyat A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, 04/03/2014 tarihinde davacılardan ...’nın eşi, diğer davacının ise babası olan ...’nın sevk ve idaresinde olan motosiklete, davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu ... plaka sayılı beton kamyonunun çarpması sonucu davacılar desteğinin vefat ettiğini, davalı sürücü ...’ün olayda asli kusurlu olduğunu, hakkında İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/304 esas 2014/279 sayılı kararı ile taksirle ölüme neden olmak suçundan verilen mahkumiyet kararının Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğini belirterek, davacıların maddi ve manevi zararlarının davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.Mahkemece; kusur ve hesap raporları hükme esas alınarak, maddi zararın sigorta tarafından davacılara yapılan ödeme ile karşılandığı ve konusunun kalmadığı gerekçesi ile maddi tazminat yönünden karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat yönünden istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6098 sayılı TBK’nın 56. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, olay tarihi, davacıların ölene yakınlıkları, davalı sürücünün meydana gelen kazada asli kusurlu oluşu, olayın meydana geliş şekli ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat miktarları az olup daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.