Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/3645 K.2022/1283

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalılar vekili tarafından talep edilmiş, davalılar vekilince duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 23.11.2021 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin hayvan alım, satım, kesim ve ticareti işiyle ilgili işletme sahibi olup cins boğa ve küçük - büyük baş alım satımı yaptığını, ... kulak küpe numaralı hayvanların müvekkiline ait olduğunu, bu hayvanların yediemin olarak davalılardan işletme sahibi ...'ye jandarma tarafından tutanakla teslim edildiğini, ...'nin işletmesinde bu hayvanları muhafaza etmesi gerekirken bir kısmını sattığını, bir kısmını kesim yaptığını ve hayvanları müvekkiline teslim etmediğini, bunun üzerine jandarma nezaretinde ...'nin işletmesine gittiğini, müvekkiline her üç davalının saldırdığını, hakaret ve tehdit ettiğini belirterek hayvan bedeline ilişkin maddi tazminat ile manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı davacı vekili ve davalılar vekili istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Davacının davalılardan ... ile ...’ye ve adı geçen davalıların davacıya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

İhtiyari dava arkadaşı olan davalılar bakımından temyiz sınırı taraflar bakımından ayrı ayrı belirlenecektir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Davacı ve adı geçen davalılar tarafından temyize konu edilen miktar, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp her iki tarafın da temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacının davalılardan ...’ye ve adı geçen davalının davacıya yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Dava tarihi 09.09.2016 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 29.03.2018 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.