Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/3857 K.2021/952

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/06/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle araç değer kaybı bedeli istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/01/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan araç değer kaybı bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili; davacıya ait araç ile davalının idaresindeki aracın çarpışması neticesinde maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini; araç tamir bedeli, sigorta şirketi tarafından karşılanmış ise de araçta meydana gelen değer kaybı zararının karşılanmadığını belirterek, oluşan bu zararının tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece verilen 02/12/2015 tarihli davanın kabulüne dair ilk kararın, davalı vekilince temyizi üzerine; hüküm, Yargıtay 17 Hukuk Dairesi’nin 15/05/2017 tarih, 2016/12103 esas, 2017/5500 karar sayılı ilamı ile, kusur ve hasar durumuna ilişkin denetime elverişli rapor alınması gerektiği gerekçesi ile bozulmuş; Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar veren mahkemece bu kez davanın, 1.800,00 TL’lik kısmı için kabul kararı verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde, “(1) Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez. (3) Maddi tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez. şeklinde düzenleme yer almaktadır.”şeklinde düzenleme mevcuttur. 6100 sayılı HMK’nın "Yargılama Giderinden Sorumluluk" başlığını taşıyan 326. maddesinde ise.

“Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır.” hükmü düzenlenmiştir.

Dosya kapsamından; davacının maddi tazminata ilişkin talebi kısmen kabul edildiği halde davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmediği; davacı taraf lehine hükmedilen vekalet ücretinin ise, Tarife’nin 13/2. maddesine aykırı olarak, kabul edilen miktarı geçtiği; yine yargılama giderlerinin tamamından davalının sorumlu tutulduğu görülmekle, anılan nedenlerle kararın bozulması gerekmiş ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla hâlen uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.