Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/3865 K.2021/517

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/02/2018 gününde verilen dilekçe ile babalık görevlerinin yerine getirilmemesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/12/2018 günlü karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kabulüne, Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/96 esas, 2018/976 sayılı kararının HMK'nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılarak;

davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/10/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, babalık görevinin yerine getirilmemesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince; maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kabulüne dair verilen hükme karşı davalı vekilinin istinaf incelemesi talebinde bulunulması üzerine, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin davalı olan babası ile dava dışı annesinin imam nikahı ile yaşadıklarını, bu birliktelikten müvekkilinin doğduğunu, ancak davalının baba olarak görevlerini yerine getirmediğini, Balıkesir 1. Aile Mahkemesi’nin 2016/316 esas, 2017/717 sayılı kararı ile soybağının tespitine karar verildiğini, davalının mahkeme kararından sonra bile babalık görevlerini yerine getirmediğini, müvekkilinin yıllarca babasız büyüdüğünü ve psikolojisinin etkilendiğini belirterek maddi ve manevi zararının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının dava dışı annesi tarafından saklandığını, müvekkilinin bir çocuğu olduğunu bilmediğini, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının verilen kesin süreye rağmen maddi zararına ilişkin olarak fatura ve benzeri belgeler sunmadığından maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili; davacının, davalı babasını hiç ziyaret etmediğini, amacının para kazanmak olduğunu, hükmedilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf incelemesi talebinde bulunmuş, bölge adliye mahkemesince, işin esasına ilişkin olarak yerel mahkemece yapılan değerlendirmenin haklı ve yerinde olduğu, davalının, davacının babasız büyümesine göz yumduğu, bu durumun davacının manevi dünyasında olumsuz etkiler doğurduğu, manevi tazminata hükmedilmesinde yanlışlık olmadığı, ancak hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından, davacının bütün hayatını babasız geçirdiği, davalının diğer çocuklarına şirketteki paylarını devrederek malvarlığını azalttığı, hükmedilen manevi tazminatın yeterli olmadığı gerekçesi ile temyiz incelemesi talebinde bulunulmuştur.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 58. maddesi (818 sayılı BK'nın 49. maddesi) hükmüne göre kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır.

Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır.

Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; davaya konu olayın gelişimi, tarafların durumu, davalının eyleminin davacıda oluşturduğu ruhsal sarsıntı boyutu, olay tarihi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir olunan manevi tazminat tutarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.