Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/3882 K.2021/599

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 25/06/2018 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne dair verilen 03/04/2019 günlü karara karşı davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede;

davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun verilen ek karar yerinde olduğundan reddine, davalı ...'nın eyleminin haksız fiil olduğu gözetilerek bu davalı yönünden de bir miktar tazminata hükmedilmesi gerektiği anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile,

HMK'nın 353/1-b-2. maddeleri gereği ilk derece mahkemesi kararının yeniden hüküm kurulmak üzere ortadan kaldırılmasına dair verilen 06/10/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalı ...’nin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, üçüncü kişinin katıldığı aldatma eylemi ile bağlantılı olmakla birlikte sadakatsizlik olgusundan farklı olarak, bağımsız, özel ve nitelikli bir kişilik hakkı ihlali nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince, davanın, davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin kararına karşı istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Bu karara karşı davacı vekili ve ... vekili temyiz yoluna başvurmuşlardır.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ile önceden evli olduğunu, boşanma davası kesinleştikten sonra davacının Furkan adındaki müşterek çocuklarının babasının diğer davalı ... olduğunu öğrendiğini, her iki davalının çocuğun gerçek babasını bildiklerini, çocuk olduktan sonra da ilişkilerini sürdürdüklerini, davalıların eyleminin haksız fiil olduğunu, davacının büyük bir yıkım yaşadığını belirterek 500.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili ise, üçüncü kişi konumundaki sevgilinin eşe tazminat ödemeyeceğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne 25.000 TL manevi tazminatın bu davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

İstinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin karara karşı davalı ... vekilinin istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu ise kabul edilmiş ve 25.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar vermiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir (TBK 58). Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır.

Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır.

Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayın vehameti, tarafların konumu ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.