Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/394 K.2020/3032

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 04/07/2012 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/03/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; ölümlü trafik kazası nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; 26/10/2007 tarihinde davalılardan ...’ın kullandığı ve diğer davalı adına kayıtlı bulunan aracın ana yol üzerinde ilerlemekte iken, karşıdan karşıya geçmekte olan müvekkillerinin murisine çarpması sonucunda gelişen ölüm olayı nedeni ile maddi ve manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacıların desteğinin vefat etmesi sonucunda, manevi zararlarının oluştuğu gerekeçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3. maddesinin (2) numaralı fıkrası, "Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur." şeklinde düzenlenmiştir.

Dosya kapsamında, mahkemece vekalet ücretine ilişkin olarak kurulan hükmün (5) nolu bendinde, “ kendisini vekille temsil ettiren davalılar lehine, reddedilen manevi tazminat miktarları için AAÜT 10/2.maddesi gereğince her bir davacı yönünden 1.980,00 TL nispi vekalet ücreti takdirine ve davacılardan ayrı ayrı tahsili ile davalılara ödenmesine ‘’ şeklinde

hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Oysa ki, mahkemece kendilerini ortak bir vekil ile temsil ettiren ve ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yukarıdaki yasal düzenlemeye aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamış ve hükmün bu nedenle bozulmasını gerektirmiştir.