Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/41 K.2022/3942

Taraflar arasındaki basın yoluyla kişilik haklarına saldırı sebebiyle manevi tazminat ve kararın yayınlanması istemli davanın yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi’nce istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, müvekkili sendikanın ... ’ta bulunan okulda zil olarak mehter marşının çalındığını ortaya çıkardığı ve bu hususta eleştiri hakkını kullanması sonrasında davalı yayın kuruluşu tarafından 24/10/2017 tarihli ana haber programında müvekkilinin hedef gösterilmek suretiyle haber yapma özgürlüğü sınırlarını aşmak suretiyle küçük dürücü, eleştiri ile ilgisi olmayan, rencide edici, aşağılayıcı nitelikte sözler kullanılmak suretiyle kişilik haklarının saldırıya uğradığından bahisle 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ve kararın yayınlanması isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, yayın içeriğindeki söz ve içeriklerin kişilik haklarına saldırı kastı taşımayıp ağır eleştiri niteliğinde olduğundan davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi tarafından başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARŞI OY

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı sebebiyle manevi tazminat ve kararın yayınlanması istemine ilişkindir. Davaya konu yayında yer alan görüntü, söz ve ifadeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, basın-yayın özgürlüğü ve eleştiri kapsamda değerlendirilemeyeceği, öz ile biçim arasındaki dengenin bozulduğu, bu şekilde davacının kişilik haklarına saldırının varlığı kabul edilerek davacı lehine uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu nedenle çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.