Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/465 K.2020/2828

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine24/08/2007 gününde verilen dilekçe ile taksirle ölüme neden olma eyleminden kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/06/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Gerekçeli karar başlığında dava tarihi 24/08/2007 olarak yazılması gerekirken, 06/03/2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

Dava; taksirle ölüme neden olma eyleminden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalılardan ...'ın maliki, diğer davalı ...’ın sürücüsü olduğu ...plaka sayılı kamyonet tipi araç ile seyir halinde iken davacıların murisi olan ...'ya çarparak ölümüne neden olduğunu, davalı ...'ın her iki gözünde gece körlüğü olarak tabir edilen hastalığın mevcut olması nedeniyle gece vakti araç kullanmaması gerekirken, kullanarak davaya konu kazaya sebebiyet verdiğini, davalı ...'ın kazada asli kusurlu olduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ... plakalı aracı 11/11/2005 tarihli sözleşme ile oto alım satım işi ile uğraşan dava dışı ...'e takas yolu ile verdiğini, aynı galeriden ... plaka sayılı aracı takas yolu ile aldığını, müvekkilinin ... plakalı araç yönünden işleten sıfatının bulunmadığını belirterek adı geçen davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili, istenen miktarların çok fahiş olduğunu, ceza dosyasının henüz kesinleşmediğini, olayda kusurunun olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 31/03/2014 tarihli ilk kararda davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalı ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, kararı davacılar vekili ile ... vekilinin temyiz etmesi üzerine, 17.Hukuk Dairesi tarafından 08/12/2016 gün, 2014/13564 esas ve 2016/11347 karar sayılı ilam ile bozma kararı verilmiş, bozma ilamının ilk bendinde davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, her iki davalı bakımından kısmen kabul kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından; mahkemece verilen 31/03/2014 tarihli ilk kararı davalı ...’ın temyiz etmesi üzerine adı geçen davalının tüm temyiz itirazlarının bozma ilamı ile reddedildiği, dolayısıyla ... bakımından ilk kararın kesinleşmiş olduğu anlaşılmaktadır. Şu halde mahkemece, adı geçen davalı bakımından “hüküm tesisine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yeniden hüküm tesis edilmesi doğru olmamış ve kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.