Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/59 K.2020/1235

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/09/2011 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 21/04/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 10/03/2020 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı asıl ... ve vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, trafik kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve aylığın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçeli karar başlığına dava tarihi olarak 26/09/2011 yazılması gerekirken 09/06/2014 yazılmış olmasının maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Davacı vekili; kurum sigortalılarından ...’ın yardımcı hizmetli olarak görev yapmakta iken 23/02/2008 tarihinde davalının asli kusuru ile meydana gelen trafik kazası sonucu vefat ettiğini, davacı kurum tarafından hak sahiplerine toplam 88.527,27 TL peşin değerli gelir bağlandığını ve 15/03/2008 - 30/03/2008 tarihlerini kapsayan dönem için toplam 4.731,86 TL aylık ödendiğini belirterek kurum alacağının gelir bağlama onay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte 5510 sayılı Kanunun 39. maddesine istinaden davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen ilk karar, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 02.04.2013 gün, 2012/12056 esas ve 2013/6524 karar sayılı ilamıyla bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacının ıslah talebi de gözetilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davanın, 6100 sayılı HMK'nın yürürlük tarihi olan 01/10/2011 tarihinden önce 26/09/2011 tarihinde açıldığı, davanın reddine ilişkin ilk kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 02/04/2013 tarihli ilamı ile bozulması üzerine devam eden yargılama sırasında davacı tarafından 11/03/2016 tarihli dilekçe ile, 6100 sayılı HMK'nın 107/1. maddesi uyarınca 5.000,00 TL tutar üzerinden açılan belirsiz alacak davasına ilişkin bedelin aynı yasanın 107/2. maddesi uyarınca 93.259,13 TL'sına arttırılmasının talep edildiği ve mahkemece ıslah edilen bu talep dikkate alınarak davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davacı vekili tarafından davanın belirsiz alacak davası olduğu ileri sürülerek bedel arttırımı talep edilmiş ise de, dava tarihi itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlükte olmayıp dava tarihi itibariyle belirsiz alacak davası şeklinde bir dava türü mevcut değildir. Bu nedenle davacının 11/03/2016 tarihli dilekçesinin ıslah dilekçesi olarak kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Islah, iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının istisnası olup 1086 sayılı HUMK'un 83 ve devamı maddelerinde, 6100 sayılı HMK'nın 176 ve devamı maddelerinde düzenleme altına alınmıştır. Her iki Kanunda da ıslahın tahkikatın bitimine kadar yapılması gerektiği öngörülmüş, 04/02/1948 tarih ve 1944/10-1948/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile de bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı kabul edilmiştir. Şu durumda eldeki davada; bozma kararından sonra yapılan ıslah ile arttırılan kısmı da kapsar şekilde istemin kabulü yasal düzenlemeye ve İçtihadı Birleştirme kararına aykırıdır. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.