KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2020/623 E., 2021/3850 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
- Mahkemesi
- Kurtalan Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
344 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen davanın reddine ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili; 03/09/2010 tarihinde, davalı ...’na ait su tankerini kullanan sürücünün aracının arka ve önünü kontrol etmeden ve yardımcı eleman bulundurmadan geri manevra yaparken 15/01/2003 doğumlu ...'a çarpmak suretiyle ölümüne neden olduğunu, kazanın oluşumunda ... plakalı araç sürücüsü olan ...'un asli kusurlu olduğunu, çocuklarının ölümüyle anne ve babasının maddi ve manevi destekten yoksun kaldığını, manevi acının büyük olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacılar anne ve baba için 60.000,00’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili; araç sürücüsü ...'un Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesinde açılan davadan beraat ettiğini, istenilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, davanın süresinde açılmadığını ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece; toplanan deliller, ceza mahkemesi dosyası, Adli Tıp Kurumu’ndan alınan kusur raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava dışı araç sürücüsünün kazanın oluşumunda kusurunun bulunmadığı ölen küçük ...'ın ise tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı davacılar vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2020/623, K. 2021/3850, 29 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama