Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/1023 K.2021/4848

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22.02.2012 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda. Davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.07.2017 günlü kararın istinaf incelemesinde.

Davalı vekilinin davacı yararına hüküm altına alınan bakıcı giderlerinden 6098 Sayılı TBK un 51-52. maddesi uyarınca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği hususuna yönelik olan istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nun 353/1. fıkra (b-2) bendi gereğince kabulüne, davalı vekilinin diğer tüm istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden diğer istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nun 353/1. fıkra (b-1) bendi gereğince esastan reddine dair 31.05.2018 günlü kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 14/11/2020 tarih, 2018/4451 esas ve 2020/3382 karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesince,

davalı vekilinin davacı yararına hüküm altına alınan bakıcı giderlerinden 6098 Sayılı TBK'nun 51-52. maddesi uyarınca hakkaniyet indirimi yapılması yönündeki istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nun 353/1.fıkrası (b-2) bendi gereğince kısmen kabulüne, davalı vekilinin diğer tüm istinaf nedenleriyle daha fazla hakkaniyet indirimi yapılmasına yönelik istinaf başvurusu usul ve yasaya uygun olmadığından 6100 Sayılı HMK'nun 353/1.fıkra (b-1) bendi gereğince kısmen esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi olan Uşak 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/65 Esas 2017/324 Karar sayılı 11/07/2017 tarihli kararının kaldırılmasına,

düzelterek yeniden esas Hakkında hüküm kurulması suretiyle, davacının maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen 09.02.2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; davacının meslekte kazanma gücünü %100 oranında kaybettiği, başkasının bakım ve gözetimine muhtaç hale geldiği ve ihtiyaç duyduğu bakımın sürekli olduğu, bu nedenle, davacının eşine yüklenecek sorumluluk ve yükün boyutu gözetildiğinde bakıcı giderinden yapılması uygun görülen hakkaniyet indirim oranının çok yüksek olduğu, daha düşük oranda indirim uygulanması gerekirken anılan yön gözetilmeden verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; bozma ilamına uyularak, davalı vekilinin davacı yararına hüküm altına alınan bakıcı giderlerinden 6098 Sayılı TBK'nun 51-52 (Mülga 818 Sayılı BK'nun 43-44 maddeleri uyarınca yerleşik Yargıtay uygulamaları kapsamında %20 oranında hakkaniyet indirimi yapılması yönündeki istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nun 353/1.fıkrası (b-2) bendi gereğince kısmen kabulüne, davalı vekilinin diğer tüm istinaf nedenleriyle daha fazla hakkaniyet indirimi yapılmasına yönelik istinaf başvurusu usul ve yasaya uygun olmadığından 6100 Sayılı HMK'nun 353/1.fıkra (b-1) bendi gereğince kısmen esastan reddine,

İlk Derece Mahkemesi olan Uşak 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulması suretiyle, davacının maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.