Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/124 K.2021/3861

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkili ...'nun 25/09/2007 tarihinde, evinin yakınında ve davalının da görev yapmakta olduğu Polis Kriminal Laboratuvarı’nın arkasında bulunan boş arsada oyun oynayan arkadaşlarını izlemekte iken top oynayan çocuklara kızan davalının müvekkilini kolundan tutarak ittirmesi sonucu müvekkilinin duvardan düştüğünü ve sol kolunun kırıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydı ile 1.000,00 TL maddi tazminat, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 24/04/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 12.410,21 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporları uyarınca davanın kısmen kabulü ile davacı ...'nun refakat ve bakım giderleri nedeni ile 1.257,46 TL, yeşil kart kapsamı dışındaki harcamaları nedeni ile 75,00 TL, okula bir yıl geç başlaması nedeni ile hayata bir yıl geç başlayacak olması nedeni ile 11.077,75 TL olmak üzere toplam 12.410,21 TL maddi tazminatın 25/09/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL’nin 25/09/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki (2) ve (3) numaralı bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, yaralamadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlâl etmesi hali olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (BK) 46/I. maddesinde özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince “Cismani bir zarara düçar olan kimse külliyen veya kısmen çalışmaya muktedir olamamasından ve ileride iktisaden maruz kalacağı mahrumiyetten tevellüt eden zarar ve ziyanını ve bütün masraflarını isteyebilir”.

Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlâli halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddî zararın türleri; masraflar, çalışma gücünün kısmen veya tamamen kaybından doğan zararlar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan zararlar şeklinde düzenlenmiştir. Borçlar Kanunu'nun 46. maddesinde belirtilen “bütün masraflar” deyimi çok geniş kapsamlıdır. Bu giderlere zarara uğrayanın katlanmak zorunda kaldığı bütün giderler dâhildir.

Bu bakımdan zarara uğrayan barınma, beslenme, ulaşım, paramedikal ve bu gibi giderleri de isteyebilir.

Somut olayda; davacı küçük ... kaza tarihinde 7 yaşında olup hükme esas alınan 04/12/2013 tarihli Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı raporuna göre davacı küçüğün sürekli maluliyetinin olmadığı, iyileşme süresinin 3 aya kadar uzayabileceği tespit edilmiştir.

Hesap bilirkişisi tarafından hazırlanan 30/06/2014 tarihli raporda, 3 ay geçici iş gücü kaybına uğrayan davacının refakat ve bakım giderlerinden kaynaklanan maddi zararının 1.257,46 TL, yeşil kart kapsamı dışındaki muhtemel giderlerinin 75,00 TL olduğu.

16/03/2015 tarihli ek raporda ise haksız fiil sonucu 3 ay için geçici iş göremezlik kaybına uğrayan davacının okuluna bir yıl geç başlaması nedeniyle hayata bir yıl geç başlayacağı ve buna ilişkin yapılan hesaplama sonucu 11.077,75 TL maddi zararının olacağı belirlenmiştir. Mahkemece, davacı ...’nun haksız fiil tarihinde henüz 7 yaşında olduğu ve geçici iş göremezlik zararının bulunamayacağı hususunun gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Dosya kapsamına göre davacının kusurlu davranışlarıyla dava konusu olaya sebebiyet verdiği anlaşıldığından hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarından davalı yararına indirim yapılması gerekirken mahkemece, bu yön gözetilmeksizin karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.