Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/13320 K.2022/13770

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekilince Bölge Adliye Mahkemesine istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davacı vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 17/10/2017 tarihinde dava dışı sürücünün davacıya ait araç ile seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek yol kenarında bulunan elektrik direğine çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında aracın pert olduğunu, davalı ... şirketine yaptıkları başvurunun haksız olarak reddedildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla aracın servis park ücreti 400,00 TL, ikame araç bedeli için şimdilik 100,00 TL, araçta meydana gelen maddi zarar için şimdilik 3.100,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen kaza sonucu davacı tarafından Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurulduğunu ve başvuru sonucunda taleplerin reddedildiğini, Sigorta Tahkim Komisyonu Başkanlığı 2018/15536 Esas sayılı dosyası üzerinden verilen ret kararının kesin hüküm niteliğinde olduğunu, bu nedenle öncelikle kesin hüküm itirazında bulunduklarını, mahkeme aksi kanaatte ise de meydana gelen hasarın poliçe kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince; davacının 33 NIM 97 plakalı araca ilişkin 17/10/2017 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında meydana gelen hasarın tazmini talebiyle tahkim komisyonuna başvurduğu, yapılan değerlendirme neticesinde tahkim komisyonunca 5684 sayılı kanunun 30/12 maddesi uyarınca kararın bildirim tarihinden itibaren 10 gün içinde sigorta tahkim komisyonu nezdinde itiraz yolu açık olmak üzere davacının başvurusunun reddine karar verildiği,

karara karşı itiraz edilmemesi nedeniyle Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararı kesinleştiği anlaşılmakla aynı konuda tarafları aynı olan talebe yönelik kesin hüküm bulunması sebebiyle davacının talepte bulunamayacağından açılan davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Adana Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b,1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.