Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/14391 K.2022/9790

Davacı ...'na velayeten .... vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/12/2015 tarihli dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda. Uyuşmazlığın yetkili mahkemece halledilmek üzere dosyanın iadesine dair verilen 22/08/2016 günlü kararın davacı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde.

İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının kabulü ile bu doğrultuda başvurunun kabulüne dair verilen 18/11/2016 günlü karara karşı davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi'ne yapılan istinaf başvurusu üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 28/11/2017 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 17/12/2019 tarih,

2018/395 Esas ve 2019/12089 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce Yargıtay'a gönderilmek üzere saklama kararı veren mahkemeye geri çevrilmesi sonucu dosya Dairemize gönderilmekle tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; 03/09/2012 tarihinde, ... (Trafik) Sigorta poliçesi bulunmayan tescilsiz motosiklet sürücüsünün, pat-pat diye tabir edilen tarım aracına çarpması sonucu, motosiklette yolcu olarak bulunan müvekkili ...'nun yaralanarak malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 16.000,00 TL maluliyet tazminatının, temerrüt tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, uyuşmazlığın yetkili mahkemece halledilmek üzere dosyanın iadesine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili tarafından İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince, davacı tarafın itirazının kabulüyle 225.000,00 TL maluliyet tazminatının, 07/10/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Hesabından tahsili ile davacı başvuran ...'na verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 19/06/2020 tarih ve 2019/4 Esas - 2020/1 Karar sayılı kararı gereğince, Sigortacılık Kanununu 30. maddesi ile kurulan Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra itiraz üzerine verdiği kararlarına karşı yasa yolu olarak Bölge Adliye Mahkemelerine gidilemeyeceği, doğrudan Yargıtaya temyiz kanun yoluna başvurulması gerektiğine içtihadı birleştirme yoluyla karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden.

İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen karara karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi'nin 23/11/2017 tarih, 2017/718 Esas ve 2017/920 sayılı ilamı ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, davalı vekili tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 17/12/2019 tarih, 2018/395 Esas ve 2019/12089 Karar sayılı ilamı ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi'nin esastan ret kararının vekalet ücreti yönünden bozulmasına karar verildiği,

bozma kararı üzerine dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi'nce bu defa Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 19/06/2020 tarih, 2019/4 Esas ve 2020/1 Karar sayılı kararı ile Sigorta Tahkim Komisyonu kararlarına karşı kanun yolunun temyiz olacağı karara bağlandığından HMK'nın 352. maddesi uyarınca, dosyanın Yargıtay İlgili Hukuk Dairesine gönderilmek üzere saklama kararı veren mahkemeye geri çevrilmesine karar verildiği ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere saklama kararını veren mahkemece Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, söz konusu Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu Kararı gereğince; Bölge Adliye Mahkemelerince istinaf incelemesi yapılamayacağından ve yasa yolu incelemesi bakımından temyize ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiği anlaşıldığından Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 17/12/2019 tarih, 2018/395 Esas ve 2019/12089 Karar sayılı kararı kaldırılmak sureti ile İtiraz Hakem Heyeti kararına yönelik davalının temyiz isteminin incelenmesi gerekmiştir.

2-) Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Sigorta İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

3-) Uyuşmazlık; trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Somut olayda, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince toplam 225.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline ve kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına tam ve nispi olarak 19.450,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu 30/17 md. ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi, ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hakem kararının 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.