Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/14513 K.2022/12773

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.630,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Dosyanın incelenmesinde, ilk derece mahkemesinin davanın kısmen kabulü ile 25.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline dair kararı, davalı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03/04/2019 gün ve 2018/482 Esas, 2019/185 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353.maddesinin 1.fıkrası (b) bendinin 2.maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği belirtilerek,

davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın 23/07/2018 haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, bu karara karşı sadece davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Temyiz eden davalı vekili tarafından temyize konu edilen miktar olan Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilen 10.000,00 TL manevi tazminat yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.