Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/14594 K.2023/3152

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu araca, davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın 07.09.2016 tarihinde arkadan çarpması neticesinde müvekkilinin yaralandığını, maluliyetinin tespitini talep ettiklerini ve ayrıca maluliyet miktarının artması ihtimali olduğunu iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının davalı tarafa başvuru tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini 102.201,91 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının maluliyet oranının tespiti maksadı ile rapor ibraz etmediğini, davacının başvuru yaptığını ve 21.11.2016 tarihli yazıda hasar dosyasının tamamlanabilmesi için heyet raporu talep ettiklerini ancak davacının gereken belgeler tamamlanmadan dava açtığını, kusur tespitinin yapılmasını talep ettiklerini, tedavi masraflarından Sosyal Güvenlik Kurumu'nun (SGK) sorumlu olduğunu, davalıya usulüne uygun başvuru yapılmadığından temerrüde düşmediklerini, avans faizini kabul etmediklerini, yasal faiz olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davacının %17 oranında maluliyeti olduğu, söz konusu rapor SSK Sağlık İşlemleri Tüzüğüne uygun olarak düzenlendiğinden rapora itibar edildiği, alınan bilirkişi raporu ile sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatının 102.201,91 TL olarak hesaplandığı, ancak raporda geçici iş göremezlik tazminatı hesaplamasında hata yapıldığından sonradan garameten ve ıslaha göre paylaşım ve indirim yapıldığı belirtilerek 14.476,99 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 83.456,73,TL sürekli iş göremezlik tazminatına hükmedilmesine " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; aktüer bilirkişi incelemesine esas olarak alınan maluliyet raporunun 01.06.2015 tarihli Genel Şartlar değişikliğine aykırı olarak Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği’ne göre hazırlandığı ancak 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren yeni Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları uyarınca geçici iş göremezlik süresi ve maluliyet oranının Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre hesaplanması gerektiğini,

Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesi c fıkrası 2 nci bendinde "Sürekli sakatlık tazminatına ilişkin sakatlık oranının belirlenmesinde, sakatlık ölçütü sınıflandırılması ve özürlülere verilecek sağlık kurulu raporlarına ilişkin mevzuat doğrultusunda hazırlanacak sağlık kurulu raporu dikkate alınır" hükmünün yer aldığını, ancak Adli Tıp Kurumu raporunda 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre maluliyet oranının tespit edildiğinin görüldüğünü,

bu sebeple raporun denetime elverişli olmadığını belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kaza nedeniyle oluşan zararın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) poliçesi teminatı kapsamında ve davalının sorumluluğunda bulunması,

Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarihli 2019/40 E-2020/40 K. sayılı kararı ile 2918 Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesinin birinci cümlesinde yer alan “...ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…” ibaresi ile ikinci cümlesindeki “…ve genel şartlarda…” ibaresinin ve 92 nci maddesinin (i) bendinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar vermiş olması nedeniyle davacının zararının ve zararın kapsamının 2918 sayılı KTK.nın ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun haksız fiile ilişkin hükümlerine ve Yargıtay uygulamalarına göre belirlenmesinin gerekmesine,

davacının maluliyetinin usulüne uygun şekilde belirlenmesine ve mahkeme gerekçesine göre davalının istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Anayasa Mahkemesinin Karayolları Trafik Kanunu'nun 90 ve 92 nci maddelerine ilişkin verdiği 09.10.2020 tarihinden önce gerçekleşen ve tamamlanan olaylar bakımından uygulama alanı bulamayacağı, maluliyet raporunun hatalı yönetmeliğe göre tanzim edildiğini, temerrüde düşmediklerini, avans faizinden sorumlu olmadıkları gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu karşı araçta yolcu olan davacının sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; davalının geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmasına, davacının davalıya davadan önce başvuru yapmasına, davalının temerrüde düşmesine, davalıya sigortalı araç otobüs olup ticari nitelik taşıması nedeni ile avans faizine hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik, 20/02/2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, kaza tarihi 07.09.2016 olup Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre davacıda oluşan maluliyet oranının belirlenmesi gerekirken, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği ve ekli cetveller kullanılarak maluliyet tespiti yapan heyet raporu hükme esas alınmıştır.

Mahkemece, davacının kaza tarihi ve sonrasındaki tüm tedavi evrakları eklenerek, davacıya ait dosyada mevcut raporlar da irdelenmek suretiyle, kaza tarihinde yürürlükte olan Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, Adli Tıp Kurumu veya üniversitelerin adli tıp anabilim dalı bölümleri gibi kuruluşlardan rapor alınıp (davalının usuli müktesep hakları gözetilerek), sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile bu durum gözetilmeden karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiştir.

Açıklanan nedenlerle bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.