Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/16425 K.2022/17165

Davacı ... (...) vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 20.10.2015 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen 10.11.2020 günlü kararın taraf vekillerinin başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 02.03.2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava dışı ... isimli hastanın Ünye Devlet Hastanesine yatırıldığını ve davalı doktor tarafından ameliyat edildiğini, davalı tarafından uygulanan hatalı tedavi nedeniyle dava dışı hasta ...’nin %59 oranında malul kalması nedeniyle açılan Ordu İdare Mahkemesinin 2009/719 esas ve 2014/1684 karar sayılı dosyasında müvekkili aleyhine tazminata hükmedildiğini, müvekkili tarafından toplamda 179.596,83 TL ödeme yapıldığını, davalının kusuru ile kamu zararına sebebiyet verdiğini belirterek ödenen miktarın rücuen davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen olayda müvekkilinin kusurunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, Adli Tıp Kurumu Adli Tıp 3. Üst Kurulu tarafından düzenlenen raporda davalının koymuş olduğu tanı ve yapmış olduğu tedavinin tıp biliminin genel kabul görmüş ilkeleri doğrultusunda yerine getirildiği ve davalıya atfı kabil kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Resmi Gazetede 27.05.2022 tarihinde yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 15. maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu’na eklenen geçici 13. madde “Ek 18 inci maddenin birinci fıkrası hükümleri, 4483 sayılı Kanun hükümleri uyarınca haklarında kesinleşmiş bir soruşturma izni verilenler bakımından uygulanmaz ve soruşturma veya kovuşturmalara devam olunur.

Kamu kurum ve kuruluşları ve Devlet üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının sağlık mesleğinin icrası kapsamında yapmış oldukları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle idare tarafından ödenen tazminattan dolayı açılan rücu davalarından, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla yargılaması devam edenler bakımından ek 18 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca karar verilmek üzere Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurması için davacıya iki aylık süre verilir.

Başvuru yapılmaması hâlinde dava usulden reddedilir. Bu durumda yargılama gideri taraflar üzerinde bırakılır ve davacı aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmez.” hükmünü haizdir.

Dosya kapsamından, davalının olay tarihinde Ünye Devlet Hastanesinde görev yaptığı, dava dışı ... isimli hastanın, davalı tarafından uygulanan tedavide hizmet kusuru olduğundan bahisle ... aleyhine Ordu İdare Mahkemesinin 2009/719 esas ve 2014/1684 karar sayılı dosyasında maddi ve manevi tazminat davası açtığı, yapılan yargılama sonucunda ... aleyhine tazminata hükmedildiği, davanın ilamlı icra takibi sonrasında ödenen bedelin davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda mahkemece, yukarıda gösterilen mevzuat hükmü gereğince Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurması için davacıya süre verilmesi, başvuru yapılmaması halinde ise davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.