KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2021/16700 E., 2021/5979 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Ekim 2021
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
KARAR
Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın bir miktar fazla olduğunun görüldüğü ve hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerektiğine değinilmiştir.
Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda, tarafların mali ve sosyal durumu, kusur durumu, tarafların manevi tazminat istemleri ile ilgili hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacı, hak ve nesafet kuralı gözönünde bulundurularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;
28/04/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun uyarınca Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan muaf tutulması gerektiğinden, davalının karar ve ilam harcından sorumlu tutulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Başkan Üye Üye Üye Üye ... ... ... ... ...
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2021/16700, K. 2021/5979, 4 Ekim 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama