Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/16769 K.2021/7979

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1/1/2020 tarihinden itibaren 3.920,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda; bozma kararı öncesi davacı lehine 3.813,13 TL maddi tazminat hükmedilmiş olup, hüküm davacı tarafça temyiz edilmemiştir. Bozma ilamı sonrası temyize konu kararda ise davacı lehine 2.330,72 TL maddi tazminat hükmedilmiş olup karar, davacı bakımından miktar itibariyle kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.