Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/17484 K.2022/13779

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı vekilince Bölge Adliye Mahkemesine istinaf başvurusu üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.630,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

İlk Derece Mahkemesince davacı anne ... için 72.256,77 TL, davacı baba ... için 60.566,97 TL maddi tazminata hükmedilmiş; Bölge Adliye Mahkemesince davalı tarafın istinaf başvurusu esastan reddedilerek karar muhafaza edilmiştir. Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup her bir davacı yönünden temyize konu edilen miktar temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davalı vekilinin her bir davacıya yönelik temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.