Davacı vekili, 04/09/2013 tarihinde kaldırımda yürüyen davacının, yine kaldırımda bulunan ve üzerinde süperonline yazılı rögar kapağı ile kapalı, tahmini 60x60 cm ebadında ve yaklaşık 20 cm derinliğindeki çukura düşmesi sonucu % 23 oranında malul kalacak şekilde yaralandığını, soruşturma dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre davalının gerekli denetimleri yapmaması nedeniyle asli kusurlu olduğunu belirterek belirsiz alacak davası olarak toplanacak delillere göre belirlenecek maddi tazminat tutarının ve 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07/11/2017 tarihli miktar artırım dilekçesiyle 61.378,17 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren ticari faiz ile birlikte tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirket ile yüklenici arasında akdedilen sözleşme uyarınca işin anahtar teslimi olarak ihale edildiğini, tüm sorumluluğun yükleniciye ait olduğunu belirterek davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince; iddia, savunma, mahallinde yapılan keşfe binaen alınan bilirkişi raporları uyarınca, davalının ihbar olunan şirketin üst işvereni olması nedeniyle işin yapımını denetlemekle yükümlü olduğu ve yükleniciyle birlikte davacıya karşı toplam % 80 kusur oranında sorumlu olduğu, davacının alınan maluliyet raporuna göre % 23 oranında
malul kaldığı belirtilerek davanın kısmen kabulü ile 61.378,17 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 04/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat yönünden fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş; hükme karşı taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.
Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesinin esasa yönelik kararının usul, yasa ve dosya kapsamına göre yerinde olduğu, ancak davacı lehine maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken tek vekalet ücreti verilmesinin ve reddedilen manevi tazminat yönünden davalı lehine takdir edilecek vekalet ücretinin davacı lehine verilecek vekalet ücretini geçmemesi gerekirken davalı lehine fazla vekalet ücreti takdirinin hatalı olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer istinaf taleplerinin HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,
davacının vekalet ücretine yönelik istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak düzelterek yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile 61.378,17 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; bölge adliye mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerekçeye ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık hâlleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde yapılıp karar verilmiş olmasına,
dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 4.425,38 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.