Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/18712 K.2021/8330

Taraflar arasındaki tazminat davasının kabulüne dair verilen kararın davacı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 15/10/2018 tarih, 2015/17264 Esas ve 2018/9039 Karar sayılı ilamında özetle; davaya konu edilen bakıcı gideri bakımından, bakım ihtiyacı ve yapılacak bakıcı giderinin tespiti hususunda rapor alınıp karar verilmesi; davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve işleyecek (bilinmeyen) devre bakımından progresif rant yöntemiyle tazminatın hesaplanması için aktüerya uzmanı bilirkişiden rapor alınması; davalı yönünden temerrüt faizine karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 102.444,56 TL. tazminatın 09.04.2013 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına; tazminatın usulünce hesaplandığı 14.12.2020 tarihli aktüer raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük görülmemesine; davacı tarafın davadan önce davalı sigorta şirketine başvurduğuna dair iddia ve delil bulunmadığından, temerrüt tarihi olarak dava tarihinin esas alınması gerekmekle birlikte, dava tarihinden önceki bir tarihin temerrüt tarihi olarak kabul edilmesinin davacı lehine olduğu da dikkate alındığında, bu yöne ilişkin temyizde davacının hukuki yararının bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkeme tarafından, hüküm altına alınan tazminat için, temerrüt faizi olarak yasal faize karar verilmiştir. Oysa, davalı tarafından trafik sigortası yapılan aracın ticari amaçla kullanılan açık kasa kamyon olduğu gözetildiğinde, davalının ticari faizden sorumluluğuna karar verilmeyişi doğru olmamıştır. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın 6100 sayılı HMK'nun 370/2.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.