Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/19259 K.2022/2323

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı -karşı davacılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 08/02/2022 Çarşamba günü davacı- karşı davalı vekili Av. ... , davalı karşı davacılar vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; davacının aracını otopark girişine geçici park ettiği sırada davalıların davacıya hakaret, tehdit ve yaralama eylemlerinde bulunduklarını, davacının sol kürek kemiğinin kırıldığını, ceza davasında davalıların cezalandırılmasına karar verildiğini, olay sonrasında çalışmasında güçlük yaşayan ve ulaşım için taksi kullanmak zorunda kalan davacının maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 8.541,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 08/11/2016 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 505.843,78 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili; olayın tamamen davacının kusuruyla meydana geldiğini, davacının davalılar tarafından darp edilmediğini, davacıya hakaret edilmediğini belirterek asıl davanın reddini savunmuş; karşı dava olarak da davalı ... davacı tarafından darp edilip hakarete maruz kaldığından, davacı ... için 8.000,00 TL iş gücü kaybı tazminatı ve 25.000,00 TL manevi tazminat, ... için 15.000,00 TL ve ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; asıl davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminat ve 133.409,25 TL maddi tazminatın davalılardan mütelsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine; karşı davanın reddine dair verilen hükme karşı, davacı/karşı davalı vekili ve davalılar/karşı davacılar

vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, İstinaf Mahkemesi tarafından; davalı/karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında karar verilmesi suretiyle, asıl davada davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne ve 20.000,00 TL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline;

davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulüyle 133.409,59 TL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat isteminin reddine; karşı davanın reddine karar verilmiş; karar, davalılar/karşı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalılar/karşı davacılar vekilinin, karşı davanın reddi kararına ilişkin temyiz talebi yönünden; 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 44/1. maddesi ile, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesinde yer alan 40.000,00 TL tutarındaki temyiz sınırı, 01/01/2021 tarihinden itibaren 78.630,00 TL'ye yükseltilmiştir.

Davalılar/karşı davacılar, karşı davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadan (kısmi dava ya da belirsiz alacak davası olarak dava açmadan), davacı ... için 8.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... için 15.000,00 TL ve ... için 10.000,00 TL manevi tazminat isteminde bulunmuş; ilk derece mahkemesi ve yeniden hüküm tesis eden istinaf mahkemesi tarafından karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karşı davada ihtiyari dava arkadaşı olan davacıların reddolunan tazminat miktarları ile bu tazminatların fer'i niteliğinde olan karşı vekalet ücretleri, anılan sınırın altında kaldığı ve temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece karar verilebileceği gibi 01/06/1990 gün 3/4 sayılı YİBK uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden; davalılar/ karşı davacılar vekilinin temyiz isteminin, istinaf mahkemesi hükmünün kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılar/karşı davacılar vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; özellikle, asıl davaya ilişkin dava dilekçesinde kullanılan ifadelerden, geçici işgöremezlik ve sürekli işgücü kaybı zararlarının davaya konu edildiği anlaşıldığından, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesine;

davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyet oranını, kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik ile ekindeki cetvellere uygun biçimde belirleyen 02/05/2019 tarihli uzman doktor heyeti raporunun ve davacının tazminat alacağını usulünce hesap eden 16/03/2020 tarihli aktüer raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemesine; haksız fiile dayanan tazminatlar için haksız fiil tarihinden faize karar verilmesinin yerinde olmasına.

HMK 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre; usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.