Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/19349 K.2021/5526

Davacı ... vd. vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/11/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/12/2019 günlü kararın taraf vekillerinin başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde; davalı vekilinin istinaf başvurunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,

yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/05/2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacılar vekili, 22/10/2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacılardan ...’ın yaralanarak bitkisel hayata girdiğini ve %90 oranında malul kaldığını, davacılar ... ve ...’ın yaralanan davacı ...’ın anne ve babası olduğu, diğer davalı ...’ın ise kardeşi olduğu,

davacılardan ...’ın maluliyeti nedeniyle bakım masraflarının arttığını, artık çalışamayacak durumda olması nedeniyle destekten yoksun kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere ... adına 2.500 TL destekten yoksun kalma ve 2.500 TL tedavi ve bakım gideri olmak üzere toplam 5.000 TL maddi tazminat ile davacılardan ..., .... ve ... için ayrı ayrı 30.000’ar TL manevi tazminat ve davacılardan ... için 100.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş.

05/11/2019 tarihli celsede maddi tazminat talebinin karşılandığını, bu davaya yalnızca manevi tazminat yönünden devam ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 18.000 TL, davacılar ... ve ...için ayrı ayrı 4.000’er TL, davacılardan ... için 1.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hükme karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince davalının istinaf başvurunun esastan reddine, davacıların vekalet ücretine yönelik istinaf başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne davacılardan ... için 18.000 TL, davacılar ... ve Bahtışen Kılınç için ayrı ayrı 4.000’er TL, davacılardan ... için 1.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre, hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 2020 yılı için 72.070,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir.

Bu nedenle, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.