Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/19566 K.2022/15009

Trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi zararın tazmini davasının reddine dair verilen karara karşı, davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacılar vekili, 10.09.2013 tarihinde müvekkilinin işine gitmek üzere bulunduğu metrobüs durağına metrobüs sürücüsü davalı ...’un kontrolsüz ve hızlı bir şekilde girmesi neticesinde meydana gelen kaza sonucunda yaralandığını, malul kaldığını, metrobüs durağının aktarma yapılan ve yoğun bir durak olmasına rağmen güvenlik önlemlerinin yetersiz olduğunu, bu olay nedeniyle ceza yargılamasının devam ettiğini, davalı ... firmasının tüm ödeme taleplerini reddettiğini, müvekkilinin kaza neticesinde yüzünün tanınmayacak derecede hasar gördüğünü, kalıcı iz kaldığını, psikolojik olarak kazanın etkilerinin devam ettiğini iddia ederek,

davacı ... için 150.000,00 TL manevi tazminat, davacı ...’nın ...’nın eşi olduğunu bu nedenle 10 gün ücretsiz izin aldığını, eşinin çektiği sıkıntılar nedeniyle büyük üzüntü yaşadığını belirterek 30.000,00 TL manevi tazminat, davacı ...’nın ...’nın 8 aylık bebeği olduğunu, kaza neticesinde anne ile bebek arasında duygusal bağın koptuğunu, anne sütünden mahrum kaldığını belirterek 20.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan müşterek müteselsil tahsilini, davacı ...’ nın tedavi masrafları,

davacı ...’ nin 10 gün işe gidememesi ve yapılan diğer masraflar için 10.797,56 TL maddi tazminatın davalılardan müşterek müteselsil tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davaya konu kazada davacı ...'ın tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karara karşı, davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar ... ve ...’ nın temyiz talebinin incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630,00 TL'dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümün miktar veya değeri 78.630,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir.

İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar bakımından temyiz sınırı davacıların her biri için ayrı ayrı belirlenecektir. Davacılardan ... ve ...’nın temyize konu ettiği miktarlar yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp bu davacıların temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı ...’nın temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacı ... vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince onanmasına karar vermek gerekmiştir.