Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/1974 K.2021/8527

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sırasında davacı vekilinin ihtiyati haciz talebinin, kabulüne karar verilmiş, yargılamasının devamı sırasında ... tarafından ihtiyati haczin kaldırılması istenilmiş, bu talebin reddi üzerine anılan şirket vekili tarafından temyizi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, davalı borçlu şirketi aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını, dava konusu 14 ve 26 nolu bağımsız bölümlerin önce davalı ... üzerine daha sonrada davalı ... üzerine devrini sağladıkların belirtmiş, dava konusu taşınmazlar üzerine İİK'nun 281/2 maddesi gereğince ihtiyati haczine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, İİK'nun 281/2. maddesine göre ihtiyati haciz talebi kabul edilmiş, daha sonra ... vekili 16 nolu bağımsız bölümü Selçuk İcra Müdürlüğünün 2015/907 sayılı dosyasından yapılan ihalede satın aldığını belirterek, bu taşınmaz üzerindeki ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiş, mahkeme taşınmazın ihalede bu takyidat ile satın alındığı gerekçesi ile talebi red etmiş, bu karar alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 2014/202 Esas 2014/ 537 Karar sayılı ilamı Yargıtay tarafından esastan bozulmuş ve 2016/502 Esas numarası almış olup, 6100 sayılı HMK'nun 373/4 maddesi. "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü, geçici 3/2 maddesi.

"Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur, bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içerdiğinden, red kararı 20.06.2009 tarihinde verilmiş olmakla birlikte asıl dava önceden bozma geçirmiş olduğundan, temyiz talebinin incelenmesine geçilmiştir.

Dava İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılmış tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

Tasarrufun iptali davalarında 3. kişinin borçludan satın aldığı malı elinden çıkarması ve satın alan dördüncü kişinin davaya dahil edilmemesi ya da davaya dahil edilmekle birlikte iyi niyetli olduğunun anlaşılması halinde İİK’nın 283/2 maddesi uyarınca bedele dönüşen davada üçüncü kişinin dava konusu malı elinden çıkardığı tarihteki gerçek değeri oranında bedelle sorumlu tutulması gerekir. Aynı şekilde davalı borçlunun borcundan dolayı dava konusu taşınmaz cebri icra yolu ile satılması halinde de davalı 3. kişi elinde bir bedel kalır ise bu bedel ile sorumlu tutulur. Eğer taşınmaz üçüncü kişinin borcundan dolayı paraya çevrilmiş ise bu halde üçüncü kişi tazminatla sorumlu olur.

Somut olayda, dava konularından 16 nolu bağımsız bölüm davalı üçüncü kişi ...’in borcundan dolayı Bursa 7. İcra Müdürlüğünün 2015/2977 sayılı talimat dosyasından 14.03.2018 tarihinde yapılan ihale sonucunda 200.100,00 TL bedel ile talepte bulunan ...'ne ihale edilmiş ve ihale kesinleşmiştir. Bu durumda, 16 nolu bağımsız bölüm ile ilgili davanın kabulü halinde davalı ... tazminatla sorumlu olacak ve taşınmaz satışları ile ilgili olarak iptal ve davacı alacaklıya haciz ve satış yetkisi verilmeyeceğinden, 16 nolu bağımsız bölüm üzerindeki ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

KARŞI OY

Gerek tek dereceli yargılama sisteminin benimsendiği 20/07/2016 öncesi dönemde, gerekse bölge adliye mahkemelerinin faaliyete başlaması ile birlikte geçilen iki dereceli yargılama sistemi döneminde geçici hukuki koruma kararları yönünden esas karardan bağımsız olarak kanun yolu öngörülmüştür.

Geçici hukuki koruma kararlarından olan ihtiyati haczin kabulüne veya reddine ilişkin olarak 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar istinaf incelemesi sonucunda kesinleşmektedir (5311 sayılı Kanunun 16. maddesi ile değişik İİK'nun 258 maddesi ve 17. maddesi ile değişik İİK'nun 265. maddesi).

Aynı mahiyetteki kararlar anılan tarihten önce ise temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay kararı ile kesinleşmekte idi (4949 sayılı Kanunun 60. maddesi ile değişik İİK'nun 258. maddesi ve 63. maddesi ile değişik İİK'nun 265. maddesi). Somut olayda, geçici hukuki korumanın kaldırılması talebinin reddine ilişkin karar 26.06.2019 tarihinde verilmiştir. İhtiyati hacze ilişkin karar, esas dosya bakımından verilecek karardan bağımsız ayrı bir yasa yoluna tabi

bulunduğuna ve temyize konu iş bu karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete başladığı 20/07/2016 sonrasına ilişkin bulunduğuna göre HMK'nın 341 ve devamı maddeleri uyarınca başvurulacak yasa yolu istinaftır. Bu itibarla, dosyanın istinaf incelemesi için görevli bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun olayda uygulama yeri bulunmayan HMK'nın geçici 3/2 maddesi uyarınca kararın temyize tabi olduğuna ilişkin görüşlerine iştirak etmiyorum. 17.11.2021