Davacı vekili, müvekkilinin 30 Ağustos 1988 tarihinde TSK personeli olarak göreve başladığını ve bu tarihten itibaren davalı kuruma üye kaydının yapılarak her ay maaşından zorunlu olarak kesilen aidatın davalı hesabına yatırıldığını, müvekkilinin 01 Eylül 2016 tarihinde KHK ile meslekten ihraç edildiğini, müvekkilinin OYAK kişisel hesabında biriken anapara ve kar payının ödenmesi için 05 Ekim 2016 tarihinde gerekli belgelerin OYAK'a gönderildiğini, davalı tarafından 15 Ocak 2018 tarihinde müvekkilinin banka hesabına 324.131,39 TL ödeme yapıldığını,
müvekkilinin kendisine ödenen paranın az olduğunu düşünerek 11 Mayıs 2018 tarihinde 2017 yılı kar payının banka hesabına ödenmesi talebiyle davalıya tekrar dilekçe verdiğini, davalının cevabi yazılarında ihraç tarihi olan 01 Eylül 2016 tarihinde OYAK üyeliğinin sona erdiği ve üyelik bitim tarihine kadar kar payının ödendiği,
üyelik bitim tarihinden paranın ödendiği 15 Ocak 2018 tarihine kadar geçen süre için ise yasal faiz ödendiği belirtilerek yapılan ödemenin 290.278,08 TL'sinin müvekkilinin ihraç edildiği 01/09/2016 tarihine kadar biriken anapara ve kar payı, 33.853,31 TL'sinin ise 01/09/2016 tarihi ile ödemenin yapıldığı 15/01/2018 tarihine kadarki yasal faizi olduğunun bildirildiğini,
anapara birikim tutarı karşılığında ödeme tarihine kadar 2016 ve 2017 yıllarına ait kar dağıtım oranları kadar payı ile ödemesi gerekirken kuruluş amacı ve mevzuatı ile belirlenen kar dağıtım esaslarına aykırı biçimde müvekkiline kar payı yerine 2016 yılı Eylül-Ekim-Kasım-Aralık ayları ile 2017 yılı için yasal faiz ödemesi yaptığını, bu şekilde müvekkiline eksik ödeme yaparak sebepsiz zenginleştiğini belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere müvekkiline ödenmeyen 01 Eylül 2016 tarih ile 15 Ocak 2018 tarihleri arası için kar payının tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; görev itirazında bulunarak davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, davacının TSK'dan ayrılış işlemlerinin tamamlanmasından sonra emeklilik yardımı ödemesinin ihraç tarihi olan 01/10/2016 tarihinden ödemenin yapıldığı 15/01/2018 tarihine kadar işleyen yasal faiziyle birlikte yapıldığını ve davanın haksız olduğunu belirterek açılan davanın reddini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince, OYAK’ın TSK mensuplarına yasa gereği sağladığı sosyal yardım ve hizmetlerin askeri hizmetle birlikte yürüyen ve ona bitişik nitelikte işlemler olduğundan dava konusu işlemin askeri hizmete ilişkin olduğu, davacının KHK ile ihraç edilmeden önce TSK mensubu olduğu, bu nedenle kar payının eksik ödendiğine dair ihtilafın çözümünde Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin görevli olduğu, Anayasa değişikliğinden sonra bu görevin idare mahkemelerine geçtiği gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine,
kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 8.400,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 27/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.