Davacı vekili; 18.06.2012 günü dava dışı ...’in kullandığı araçta yolcu olarak bulunan davacının oğlu olan ...’in vefat ettiğini, aracın kaza tarihinde ... poliçesi olmadığını, soruşturma esnasında ...’in asli ve tam kusurlu olduğunun ortaya çıktığını, ...’in davacı annesi ile birlikte yaşadığını, vefatı nedeni ile davacının destekten yoksun kaldığını iddia ederek 20.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili kazaya neden olan aracın kaza tarihinde ... poliçesi olup olmadığının araştırılması gerektiğini,vefat edenin hatır için taşındığını ve indirim yapılması gerektiğini, poliçe limiti ve kusur oranı ile sorumlu olduklarını, vefat edenin davacıya destek olup olmadığının araştırılması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, 05.12.2013 tarihinde bilirkişi raporu ile tespit edilmiş olan 30.525,48 TL destekten yoksun kalma tazminatına karar verilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiştir. Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 15.06.2015 tarih 2014/2295 E., 2015/8711 K. sayılı bozma ilamı ile “hatır taşıması ve müterafık kusur indirimi hususlarının değerlendirilmesi gerektiği, ayrıca destek tazminatı hesaplamasında %15 oranında destek payı ile yapılan hesaplamanın doğru olmadığı, davacının desteği olan muris oğlu kaza tarihinde 19 yaşında olup desteğin ileride evlenme ve çocuk sahibi olma olasılıkları karşısında destek payının aşamalı ve yıllara göre azalan oranda değişeceğinin değerlendirilmeyişinin hatalı olduğu” gerekçeleri ile bozma kararı verilmiştir.
Mahkemece 28.04.2016 tarihli karar ile %10 hatır taşıması, %40 müterafık kusur indirimi yapılmak suretiyle 13.977,85 TL destekten yoksun kalma tazminatına karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 18.10.2017 tarih 2016/11882 , 2019/9254 K. sayılı bozma kararı ile; “%10 hatır taşıması indirimi, sonrasında %20 müterafık kusur indirimi yapılması gerektiği yönünde bozma kararı verilmiştir.
Mahkeme tarafından 13.03.2018 tarihli karar ile hesaplanan tazminattan %30 oranında indirim yapılmak suritiyle 19.596,98 TL destekten yoksun kalma tazminatına karar verilmiş ve karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 19.02.2020 tarih ve 2018/3135 E., 2020/1730 K. sayılı ilamı ile 18.10.2017 tarih ve 2016/11882, 2019/9254 K. sayılı bozma ilamında zarardan önce %10 hatır taşıması indirimi, daha sonra %20 müterafık kusur indirimi yapılması gerektiği belirtilmişse de, bu sıralamaya uyulmadan tazminattan toplam %30 oranında indirim yapılmak suretiyle karar verildiği, ayrıca esastan reddedilen kısım dışında kalan hatır taşıması ve müterafik kusur indirimi nedeni ile davalı lehine vekalet ücreti verilmemesi gerektiği belirtilmiştir.
Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, l3.04.2021 tarihli mahkeme kararı ile hesaplanan destek tazminatından önce %10 hatır taşıması indirimi, sonra %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılarak 20.156,90 TL destekten yoksun kalma tazminatına karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 21.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.