Davacı vekili, 09.05.2017 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, davalıların sürücü, işleteni ve sigortacısı olduğu ... plakalı araç ile davacının eşi olan ...’ın sevk ve idaresindeki ... plakalı motosikletin çarpışması sonucu Yılmaz Gökhan’ın vefat ettiğini, kazanın davalı sürücünün kusurlu eylemi sonucu meydana geldiğini, davalı ... şirketine zararın tazmini için müracaat edildiğini ve 41.047,94 TL ödeme yapıldığını ve fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak ödemenin kabul edildiğini, davacının müteveffa eşinin desteğinden yoksun kaldığını, ayrıca psikolojik olarak çöküntü yaşadığını,
davalarının kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL destekten yoksun kalma maddi tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı araç işleteni ve sürücüsünden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.
İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın maddi tazminat talebi yönünden reddine, manevi tazminat talebi yönünden kabulüne, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ile ...’ten 12.05.2017 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken müteselsilen tahsiline dair verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Her ne kadar davacı TRH-2010 tablosu ve %1,8 teknik faiz ile yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, hesaplamanın PMF-1931 tablosu ile yapılması gerektiğini temyize getirmiş ise de sigorta şirketince 08.08.2017 tarihinde yapılan 41.047,94 TL ödemenin, PMF-1931 tablosu ve prograsif rant yöntemine göre yapılacak hesaplamaya göre belirlenecek tazminatı da karşılayacağı değerlendirilerek davacının bu temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 28.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.