Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/20837 K.2022/5519

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ...Ş. vekili, tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davalı borçlu ... hakkında takip yaptıklarını, takibin semeresiz kaldığını, borçlunun dava konusu taşınmazını 17/02/2015 tarihinde davalı bankaya sattığını belirterek davalılar arasındaki tasarrufun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararı, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 25/09/2019 tarih, 2016/17479 Esas 2019/8471 Karar sayılı ilamı ile davalı bankanın, üzerinde 1.dereceden 660.000,00 TL'lık ipoteği bulunan taşınmazı kredi borcuna karşılık satın aldığı taşınmaz satışı iptal edilse dahi ipotek devam edecek olduğundan, borçlunun muvafakati ile alacağına karşılık devir almasında ne gibi mal kaçırma olgusu olduğu net olarak ortaya konulamadığı, ipotek dikkate alındığında taşınmazın satış bedeli ile gerçek değeri arasında önemli bir oransızlık da bulunmadığından,

muvazaa olgusu ispatlanmadığından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle bozulmuş, bozmadan sonra mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK’nın 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

1-Dosya arasındaki bilgi ve belgelere, uyulmasına karar verilen bozma ilamı uyarınca karar verilmiş bulunmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde olmadığından reddi gerekmiştir.

2-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3.maddesi 2.fıkrasına göre ret sebebi ortak olan davalılar yararına tek vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiği halde davalı borçlu ve üçüncü kişi yararına ayrı ayrı vekalek ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.