Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/21144 K.2022/877

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ASKİ Genel Müdürlüğü aleyhine 11/07/2018 gününde verilen dilekçe ile haksız filden kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/11/2019 günlü karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kabulüne, Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/456 esas, 2019/985 sayılı kararının HMK'nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılarak;

davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/09/2020 günlü kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01/02/2021 tarih, 2020/3593 esas ve 2021/356 karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi olan Ankara 15.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/456 Esas - 2019/985 Karar sayılı 21/11/2019 tarihli kararının kaldırılmasına,

düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulması suretiyle, davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Hükmüne uyulan Dairemizin 01/02/2021 tarihli 2020/3593 Esas 2021/356 Karar sayılı bozma ilamında özetle; dosya kapsamında bulunan 15/01/2019 günlü Meteoroloji Genel Müdürlüğü cevabi yazısına ek fevk (olağanüstü olay) raporu incelendiğinde; "olay tarihinde Ankara ili Mamak ilçesinde sağanak yağışın sele dönüştüğü, park halindeki birçok aracın sel sularına kapılarak sürüklendiği ve maddi zararların meydana geldiği" belirtilmiştir.

Bu haliyle aşırı yağış nedeniyle yağmur sularının yükseldiği ve rögarların yetersiz kalıp taşmasına sebep olduğu, bu durumun davacının aracında meydana gelen zararının artmasında etkili olduğu gözetilerek olay tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nun 52. maddesi uyarınca hükmedilen tazminattan uygun bir miktar indirim yapılması gerekirken bu hususun dikkate alınmaması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiş, davalı Aski vekilinin diğer temyiz itirazlarının ise reddi ile bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; bozma ilamına uyularak, hüküm altına alınan maddi tazminattan 6098 Sayılı TBK'nun 51-52 maddeleri uyarınca %20 oranında hakkaniyet indirimi yapılmasına karar verilmiş, bu durumda davalı tarafın istinaf başvurusunun duruşma yapılarak kabulü ile, Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21/11/2019 gün ve 2018/456 Esas, 2019/985 Karar sayılı kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile 120.420,64TL hasar bedeli, 17.600TL değer kaybı, 1.440TL ikame araç (araç mahrumiyet) bedeli olmak üzere toplam 139.460,64TL tazminatın 05/05/2018 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, bölge adliye mahkemesi kararının bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosyanın incelenmesinde; ilk derece mahkemesince araç hasar bedeli, araç değer kaybı ve araç mahrumiyet tazminatı kalemleri toplamı olan 177.325,80 TL üzerinden davanın kabulüne karar verildiği, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalının istinaf isteminin kısmen kabulüne ve ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın 174.325,80 TL kısmen kabulüne 3.000,00 TL’nin ise reddine karar verildiği,

bu kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01/02/2021 tarihli 2020/3593 Esas 2021/356 Karar sayılı bozma ilam sayılı ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına ve Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda %20 hakkaniyet indirimi uygulanarak 139.460,64 TL miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde “(1) Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. 2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bölge adliye mahkemesince karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davalı yararına vekalet ücretinin, reddedilen miktarı geçemeyeceği gözetilmeksizin, davacı aleyhine olacak şekilde fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın 370. maddesinin 2. fıkrası gereğince kararın aşağıda yazılı olduğu şekilde davacı yararına düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.