Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/21375 K.2021/7817

Taraflar arasındaki tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili; davalı ... şirketinin trafik sigortacısı olduğu ticari aracın sürücüsü olan...'in araç önüne aniden çıkan alkollü yayaya çarpmamak için manevra yapması ile yol kenarındaki beton menfeze çapıp kaza yaptığını, kazada sürücü ile birlikte davacılar ..., ... ve ...'in yaralandığını, davacılar yakını olan 3 kişinin de kazada öldüğünü, yol kusurunun kazada etkili olduğunu belirterek, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada şimdilik 12.000,00 TL. maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş; 19.05.2017 tarihli artırım dilekçesiyle taleplerini, davacı ... için 8.244,24 TL'ye, ... için 225.000,00 TL'ye, ... için 225.000,00 TL'ye, ... için 208.417,11 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; yolcu taşınması yasak yerde ve istiap aşımı olacak biçimde yolculuk edenlerin müterafik kusurlu olduklarını, tazminatlardan hatır taşıması nedeniyle indirim yapılması gerektiğini, sigortalı araç sürücüsünün kusursuzluğu halinde zarardan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi tarafından; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 165.933,69 TL, davacı ... için 6.595,39 TL, davacı ... için 225.000,00 TL, ... için 225.000,00 TL. tazminatın dava tarihinden işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine dair verilen hükme karşı, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin davacı ... lehine hükmedilen tazminata ilişkin temyiz talebi yönünden; 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6763 sayılı Ceza

Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 44/1. maddesi ile, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesinde yer alan 40.000,00 TL. tutarındaki temyiz sınırı, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630,00 TL'ye yükseltilmiştir.

Davacı ... lehine hüküm altına alınan tazminat miktarı anılan sınırın altında kaldığı ve temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı YİBK uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden; davalı vekilinin temyiz isteminin, istinaf mahkemesi hükmünün kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; özellikle, oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen, birbiriyle uyumlu, iki ayrı uzman bilirkişi heyeti raporuyla davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kazada kusurlu olduğunun tespit edildiği,

kazada ölen ve yaralananların sigortalı araçta yolcu olduğu ve davalının KTK'nın 88/1. maddesi gereği zarardan müteselsilen sorumlu olduğu dikkate alındığında, kusur indirimi yapılmadan davalının zararın tamamından sorumlu olduğunun kabulünde usul ve yasaya aykırılık bulunmamasına;

davacıların tazminat alacaklarının hesap edildiği 07.12.2016 tarihli aktüer raporuna göre ilk derece mahkemesi tarafından verilen ilk kararın davacı yanca istinafa götürülmediği ve bu rapordaki hesaplamalar bakımından davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu da dikkate alındığında, tazminatın usulünce hesap edildiği 07.12.2016 tarihli aktüer raporunun karara esas alınmasının yerinde görülmesine;

kazada yaralanıp malul kalan davacılar ve kazada ölenlerin müterafik kusurlu olduğuna ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları ile davalı vekilinin diğer tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm ve bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Davalı taraf, birkısım davacılar ve kazada ölenlerin sigortalı araçta hatır için taşındığı savunmasında bulunarak, bu sebeple tazminattan indirim yapılmasını talep etmiş; ilk derece mahkemesi, aile bireylerinin taşındığı olayda ahlaki görevin ifası hali bulunduğu ve hatır taşıması şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, tazminatlardan hatır indirimi yapmamış; istinaf mahkemesi, davalı yanın bu itirazı ile ilgili hiçbir değerlendirme yapmadan, davalı yanın istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Davalıya trafik sigortalı araç sürücüsü... ile kazada yaralanıp malul kalan birkısım davacılar ve kazada ölen 3 kişinin yakın akrabalık ilişkisi (eş, kardeş, anne, çocuk) içinde oldukları; kazanın 03.30 sıralarında, araç içindeki kişilerin Samsun'dan gelen bir yakınlarını karşılamaya gittikleri esnada meydana geldiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Trafik sigortalı aracın davacılar ya da araçtaki yakınlarından birine ait olması halinde, tamamı aile bireyi olan kişiler arasında hatır taşıması olmadığının kabul edilmesi doğru olabilecekse de, kazayı yapan aracın dava dışı ... Yatçılık Tekne Hizm. San. Ltd. Şti'ye ait olduğu görülmektedir. Araç maliki olan bu şirket, araç sürücüsü ...'un işvereni konumunda olup, sürücü...'in işyerine ait araçla şahsi (ailevi) bir işini yerine getirirken kaza yaptığı da açıktır.

Açıklanan nedenlerle; kendisine ait olmayan bir araçla şahsi (ailevi) işini görürken kaza yapan sürücü idaresindeki araçta yolcu konumunda olan kişiler ile araç işleteni arasında hiçbir bağ olmadığı da dikkate alınarak, kazada zarar görenlerin hatır için taşındığının kabulü ve aktüer raporunda hesap edilen tazminat tutarları üzerinden Dairemizin yerleşik uygulaması gereği % 20 oranında hatır taşıması indirimi yapılması gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.