Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/21452 K.2022/18088

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... yönünden asıl ve birleşen davanın açılmamış sayılmasına, davalılar ... (... Ecza Deposu Ticaret A.Ş.) ve ... Kiralama ve Servis A.Ş. yönünden açılan asıl ve birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı SGK yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Hükmüne uyulan Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 21/02/2019 tarih 2016/6464 Esas ve 2019/1919 Karar sayılı ilamında.

“Somut olayda, davacının rücuen tahsiline karar verilmesini talep ettiği ve davacının sigortalısının trafik kazası nedeniyle yaralanması nedeniyle ödediğini iddia ettiği devam eden tedavi giderlerinden Dr. Mehmet Aydoğan tarafından yapılan operasyon nedeniyle düzenlenen 04.10.2007 tarihli ve 10.476,00 TL tutarlı serbest meslek makbuzuna konu tedavi gideri belgeli olup, bu durumda 6111 sayılı yasaya göre belgelendirilen tedavi giderlerinden dava dışı SGK sorumlu olduğundan, mahkemece, öncelikle davacının söz konusu makbuz bedelinden;

ödediğini belirttiği 5.054,40 TL tedavi giderleri için rücu hakkının bulunduğunun kabulüyle, 6111 sayılı yasa gereğince Sosyal Güvenlik Kurumu'nun davaya dahil edilmesi ve tümü belgeli olduğu anlaşılan tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu olduğu gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.”gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davalı SGK yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca davalı kurum harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı kurumdan harç alınması olanaksızdır. Buna göre, davalının harçtan muaf tutulması gerekirken davacı tarafça yatırılan ve yargılama giderleri içinde yer alan harçların da yargılama gideri olarak davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.