Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/2171 K.2021/8545

Davacı ... vd. vekili Av.... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 05.10.2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.02.2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 16.04.2019 gün 2018/5146 E. 2019/4843 K. sayılı ilamında; “…Dava dilekçesinde davalı ... ... Sigorta AŞ'ye husumet yöneltilirken her ne kadar anılan şirketin (... ... Sigorta AŞ'nin) desteğin kullandığı ... plakalı aracın kasko poliçesini düzenlediği ileri sürülmüş ise de, yine dava dilekçesinde ... plakalı araç yönünden dayanmış oldukları poliçenin 8504 numaralı acente tarafından tanzim edilmiş olan ...

Y-O numaralı poliçe olduğu belirtilmiştir. Anılan bu poliçe ise, davalı ... ... Sigorta A.Ş tarafından ... plakalı araç için düzenlenen ve 29.12.2006-29.12.2007 başlangıç-bitiş tarihli olup kaza tarihini kapsayan ... poliçesidir. Bu durumda davacılar desteğinin kullandığı ... plakalı araç yönünden davalı ... ...

AŞ tarafından kaza tarihini kapsayan geçerli bir ... poliçesi bulunması ve davacılar tarafından bu poliçesinin numarası verilmek sureti ile davalı ... şirketine husumet yöneltilmiş olması karşısında, davalı ... Sigorta AŞ'nin maddi tazminat yönünden sorumlu olduğu gözetilmeden yazılı olduğu şekilde bu davalı yönünden davanın husumet yönünden reddine dair verilen karar isabetsiz görülmüş ve bu yönü ile kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, davanın aynı hukuki sebeple reddedildiği durumlarda, red sebebi ortak olan davalılar yararına tek vekalet ücreti verilmesi gerektiği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; söz konusu karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2.Diğer temyiz itirazlarına gelince: Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3/2 maddesinde “Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.” hükmü bulunmaktadır.

Yine Tarife'nin 13. maddesinde, Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez. Maddi tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez. Maddi tazminat istemli davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur.” şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Dosya kapsamından, maddi tazminat bakımından davanın kısmen kabulüne karar verildiği, 2.088,95 TL’lik kısım yönünden ret kararı verildiği anlaşılmakla; mahkemece reddedilen maddi tazminat bakımından reddedilen miktarı geçmeyecek şekilde davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.