Hükmüne uyulan Dairemizin 08/02/2021 tarihli ve 2020/3675 esas, 2021/501 karar sayılı ilamında; davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, “dosyanın incelenmesinde; toplanan delillere ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre yangının mangal ateşinden çıkan kıvılcımların zeminde bulunan ölü ve diri örtüyü tutuşturması sonucu çıktığı ve küçük ölçekte olduğu, yanan alanın bozuk diğer yapraklılar orman meşceresi olarak belirlendiği, yangın sırasında dikili kabuklu gövde hacminde yapraklı ağaçların dış kabuk kısmının yandığı, öz odun kısmının ise az zarar gördüğü idare tarafından satılabilir durumda olduğu,
zarar gören bu ağaçlardan elde edilecek muhtelif orman emvalinin %10 değer kaybettiği, buna göre hesaplanan ağaç zararının 120,10 TL olduğu, davaya konu yangında fidan zayiatı ve verim gücünde azalma bulunmadığı, biyolojik dengenin bozulmadığının tespit edildiği; ceza davasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda da yine ağaç vasıflı ve yapacak ve yakacak odun kullanımlı pırnal meşe emvalinin dış kabuk kısmının yandığı,
öz odunun orman işletmesi tarafından değerlendirilebileceği, bu nedenle orman işletmesinin gerçek zararının emval değerinin %10’una tekabül eden 120,10 TL olarak belirlendiğinin anlaşılmasına rağmen, mahkemece orman örtüsünün tahrip olduğu gerekçesiyle 6831 sayılı Kanun’un 114. maddesi uyarınca ağaçlandırma giderinin tazminat kapsamına dahil edilmesinin doğru olmadığı, mahkemece ağaçlandırma giderine ilişkin talebin reddi gerekirken, bu yön gözetilmeden yazılı şekilde ağaçlandırma giderini de kapsar şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı” gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile 914,37 TL yangın söndürme masrafı ve 120,10 TL ağaç zayiatı bedeli olmak üzere toplam 1.034,47 TL'nin 23/05/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.