Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/22785 K.2021/8270

Taraflar arasındaki tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; istinaf isteminin kısmen kabulüne dair verilen kararın, süresi içinde davalı ... vekili ile adli yardım talepli olarak davalı ... vekili tarafından temyiz edimesi üzerine, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 28/02/2011 tarihinde davalıların sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın yaya konumunda bulunan müvekkiline çarpması neticesinde gerçekleşen çift taraflı trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 60.000,00 TL manevi 40.000,00 TL'lik maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 01/10/2020 tarihli talep artırım dilekçesi ile istemini 274.851,78 TL’ye yükseltmiştir

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesince; kusura ve maluliyete ilişkin bilirkişi raporları kapsamında aktüerya uzmanı bilirkişi tarafından hesaplanan maddi tazminat miktarı dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı davalılar vekillerince istinaf isteminde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi ilgili dairesince; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzene aykırılık halleri re’sen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazasında yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu karara karşı davalılar vekillerinin istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 60/1. maddesi haksız fiilden kaynaklanan tazminat taleplerinin, zararın ve failin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıl, her halde zararı doğuran olayın gerçekleşmesinden itibaren on yıllık sürede zamanaşımına uğrayacağını düzenlemektedir. Ancak haksız fiil aynı zamanda suç teşkil eden bir eylemden doğmuş ve Ceza Kanunu’nda daha uzun zamanaşımı süresi öngörülmüş ise uzamış ceza zamanaşımı süreleri uygulanır (BK 60/2).

Dosyanın incelenmesinde; trafik kazasının 28/02/2011 tarihinde gerçekleştiği, davalı hakkında ceza yargılaması neticesinde kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde yaralama eylemi sebebiyle mahkumiyeti ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, dosya kapsamında alınan aktüerya uzmanı bilirkişi tarafından hesaplanan tazminat miktarına göre davacının davasını 01/10/2020 tarihinde ıslah ettiği, davalılar vekilleri tarafından ıslaha karşı zamanaşımı def’inde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Davalı hakkında ceza yargılamasında uygulanan hüküm nazara alındığında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresi 8 yıldır. Buna göre davada, kaza tarihiyle ıslah tarihi arasında uzamış ceza zamanaşımı süresi de dolmuştur.

Şu durumda, mahkemece ıslahla artırılan kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir. Bu nedenle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.