Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/22799 K.2022/12940

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 25.10.2022 Salı günü davalı vekili Av. ... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davalının maliki olduğu ve dava dışı ehliyetsiz ...'ün idaresindeki, davalı ... şirketine trafik sigorta poliçesi ile sigortalı araçla 20.09.2010 tarihinde kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazasında, araç içerisinde bulunan şahısların yaralandığını, kazada yaralanan ... için 332,00 TL, ... için 475,00 TL, ... için 57,00 TL olan toplam 863,50 TL'nin 30.12.2010 tarihinde, ... için 12.794,02 TL maluliyet tazminatının 09.03.2012 tarihinde, yine ...'e ait ... plakalı araç için 10.000,00 TL hasar bedelinin 02.12.2011 tarihinde ve 2.422,51 TL tedavi giderinin 07.01.2011 tarihinde ödendiğini belirterek 26.080,03 TL tutarın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., tek taraflı ya da şüpheli kişilerin yetkisiz bir şekilde onay vermiş olabileceği bir poliçe dolayısıyla kendisinin sorumlu tutulamayacağını, bahse konu araç üzerinde 16.11.2009 tarihi itibariyle tasarrufunun kalmadığını dolandırılarak aracın elinden çıktığını, bu iddiası ile ilgili olarak Manisa Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile dava dışı ... plaka sayılı araçtan dolayı yapılan 9.590,00 TL ödemenin ödeme tarihi olan 02.12.2011 tarihinden itibaren, dava dışı ...'e ödenen 9.133,41 TL sürekli iş görememezlik tazminatının 28.02.2012 tarihinden itibaren, dava dışı ...'e daimi ve geçici iş görememezlik tazminatı sebebiyle yapılan 137.794,02 TL ödemenin 12.794,02 TL'ye 09.03.2012 tarihinden itibaren, 125.000,00 TL'ye 02.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesince, davacı ve davalı tarafın istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülemeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-) Dosya kapsamından; eldeki davanın, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak kısmi dava olarak açıldığı, davacının 26.03.2015 tarihli ilk ıslah dilekçesi ile talebini 151.080,03 TL’ye, 25.08.2015 tarihli dilekçesi ile 160.213,44 TL’ye çıkardığı; mahkemece, ikinci ıslah dilekçesine itibar edilerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

HMK’nın 176/2. maddesine göre, aynı davada taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir. İkinci kez ıslah yoluna başvurulamaz. Somut olay incelendiğinde davacının 25.08.2015 tarihli tarihli dilekçesi, ıslah niteliğinde olup davacı talebini ıslah etmiştir.

Bu durumda ıslah işlemi Kanun gereği ikinci kez yapılamayacağından, bu işleme dayalı olarak karar verilmesi imkanı da bulunmamaktadır

Bu itibarla; davacı tarafından ikinci kez ıslah yoluna başvurulamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.