Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/2333 K.2021/7893

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/11/2020 tarihli kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 21/03/2018 tarihli ve 2015/7958 esas, 2018/2834 karar sayılı ilamında; taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek; “hasar dosyasında başvuru evrakı bulunmadığı gibi tebligatın yapıldığının da ispat edilemediği, davacı vekilinin dava dilekçesinde bu yönde bir talepte bulunmadığı, aksi yönde bir delil de dosyaya ibraz etmediği,dolayısıyla davalı ... şirketinin dava tarihi itibariyle temerrüde düştüğünün kabulü ile bu tarihten itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiği, ayrıca taşımanın hatır için olup olmadığı,

taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı gibi olayın özel şartları göz önüne alınarak araştırma ve inceleme yapılması, BK’nın 43. maddesi hükmüne göre tazminattan indirim yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışılması ve sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacılar desteğinin olay günü dava dışı sürücünün aracında bulunmakta olup, dosya kapsamında toplanan deliller ve incelenen ceza dosyasından sürücünün bir menfaati olmadığı kanaatine varılarak % 20 oranında hatır taşımacılığı indirimi uygulandığı gerekçesiyle, davacı ... için 30.320,80 TL ve davacı ... için 32.459,34 TL olmak üzere toplam 62.780,14 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava tarihi 25/09/2013 olmasına karşın karar başlığında dava tarihinin 15/09/2014 şeklinde yazılması maddi hata olarak değerlendirilmiş, bu husus mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.