Davacılar vekili, 30/01/2016 tarihinde sürücü...'un yönetimindeki aracın direksiyon hakimiyetini kaybetmesi nedeniyle tek taraflı trafik kazası meydana geldiğini, kazanın meydana gelmesinde...'un tam kusurlu olduğunu ve kaza nedeniyle vefat ettiğini, davacıların kazada vefat eden ...'un eşi ve çocukları olduğunu, vefat etmesi nedeniyle onun desteğinden yoksun kaldıklarını, davalı ... şirketine yapılan başvurunun reddedildiğini belirterek davacılar lehine şimdilik 41.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, kazaya karışan ... plaka nolu aracın müvekkili şirket nezdinde trafik sigortalı olduğunu, destek şahsının kusuruna karşılık gelen taleplerin teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 28/11/2016 tarih 2016/33300 sayılı kararı ile talebin kısmen kabûlüne, davacı ... için 194.164,43 TL, ... için 15.803,94 TL, olmak üzere toplam 209.968,37 TL tazminatın davalı ... şirketinden tahsiline, davacı ... için açılan davanın reddine karar verilmiş, her iki tarafın yapmış olduğu itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 24/01/2017 tarih ve 2017/İHK-280 sayılı kararı ile davalı ... şirketinin itirazlarının reddine, davacı tarafın vekâlet ücretine yönelik olan itirazının kabûlüne karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. ...
Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, İtiraz Hakem Heyetince verilen ve 40.000,00 TL'nin altında kalan kararlar kesin olup 40.000,00 TL'nin üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında kanun yoluna başvurulabileceği, her bir davacı yönünden kesinlik sınırı ayrı ayrı değerlendirildiğinde davacı ...'un talebinin kabûl edilen kısmı 40.000,00 TL'nin altında kalmakta olup bu anlamda İtiraz Hakem Heyetince verilen karar davalı yönünden, kesin olmakla, 5684
sayılı Sigortacılık Kanununun, 6456 sayılı Kanunun 45. maddesi ile değişik 30/12. maddesi ve HMK'nın 352. maddesi gereğince miktarı itibarıyla kesin olan tazminat miktarına ilişkin olarak davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılmış, davacı ...'un destekten yoksun kalma tazminatı talebi teminat kapsamında kalmakla da davalı tarafın tüm bu hususlardaki istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay ....
Hukuk Dairesi’nin 05/12/2019 gün ve 2018/201 esas, 2019/11624 karar sayılı ilamında özetle “Kaza tarihinde yürürlükte bulunan Karayolları Trafik Kanunu’nunda sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmayan destek tazminatı talepleri ile destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber desteğin kusuruna denk gelen destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin sigorta teminat kapsamında olduğuna ilişkin bir düzenleme olmadığına göre,
davacının davalı zorunlu mali sorumluluk sigortacısından destekten yoksun kalma tazminatı talep etme hakkı bulunmadığından yerel mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın kabulü yönünde hüküm kurulması ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ....
Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.” şeklindeki gerekçelerle hüküm bozulmuş, Uyuşmazlık Hakem Heyeti’nce bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde tüm dosya kapsamına göre, davacı... hakkındaki hüküm kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, davacı ...’un talebinin reddine, karar verilmiş, İtiraz Hakem Heyeti’nce davacı vekilinin itirazlarının reddine dair karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 59,30 TL temyiz peşin harcın onama harcına mahsubuna, 30.11.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.