Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/2457 K.2021/3304

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; Uyuşmalık Hakem Heyeti tarafından davanın kabulüne ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin itirazının reddi üzerine davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın davacıların eşi/ babası/ oğlu olan ...'in idaresindeki araca çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini belirterek, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada şimdilik 2.000,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 13.04.2017 tarihli artırım dilekçesiyle toplam taleplerini 272.899,45 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davanın kabulü ile davacı ... için 195.823,30 TL, ... için 32.334,04 TL, ... için 42.327,28 TL. ve ... için 2.414,83 TL. olmak üzere toplam 272.899,45 TL. destekten yoksun kalma tazminatının 26.07.2016 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karara, davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın reddine karar verilmiş; bu karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf Mahkemesi tarafından; birkısım davacılar yönünden kararın kesin olması nedeniyle ve birkısım davacılar yönünden ise istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.2020 tarih, 2019/4-2019/1 sayılı kararı ile 5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesi ile kurulan sigorta tahkim komisyonu itiraz hakem heyetinin bölge adliye mahkemelerinin faaliyete başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra itiraz üzerine verilen kararlarının temyiz kanun yoluna tabi olduğu kararlaştırıldığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin 30.12.2019 tarih, 2017/1813 E.- 2019/4155 K. sayılı kararı kaldırılmak suretiyle, davalı vekilinin İtiraz Hakem Heyeti kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin davacılar ... ve ... dışındaki davacılar lehine hükmedilen tazminatlara ilişkin temyiz talebi bakımından;5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun uyuşmazlık

tarihinde yürürlükte bulunan 6456 sayılı Kanun'la değiştirilen 30. maddesinin 12. fıkrasında; 5.000,00 TL'nin altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarının kesin olduğu; 5.000,00 TL. ve üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebileceği; 40.000,00 TL'nin üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyize gidilebileceği belirtilmiştir.

Somut olayda; davacılar ... ve ... dışındaki davacılar lehine hüküm altına alınan tazminat miktarlarına ilişkin karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, miktar itibariyle davalı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere; özellikle, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zararlara ilişkin tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Yaşam Tablosu'nun kullanılması, ancak Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı iptal kararı da gözetilerek, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren ZMSS Genel Şartları'ndaki düzenlemelerin değil Borçlar Kanunu ve Karayolları Trafik Kanunu düzenlemelerinin esas alınmasıyla, hesaplamalarda 1,8 teknik faiz esasının değil progresif rant yönteminin dikkate alınması ilkeleri Dairemizce benimsendiğinden,

karara esas alınan rapordaki hesap biçiminin davalı lehine olması ve aleyhe bozma yasağı gereği tazminat hesap biçimi bozma sebebi yapılamayacağından, davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.