Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/24711 K.2021/9558

Davacı-karşı davalı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/08/2011 gününde verilen dilekçe ile davalı-karşı davacı ... vekili Avukat ... tarafından davacı-karşı davalı ... aleyhine 21/09/2011 tarihinde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 05/05/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Asıl davada davacılar vekili; müvekkilleri ile davalı karşı davacının aynı apartmanda komşu olduklarını, 09/10/2010 tarihinde davalı karşı davacının kapısının önüne ayakkabılarını koymasına bağlı çıkan tartışmada, davalı karşı davacının müvekkillerine hakaret ve müvekkillerini tehdit ettiğini, hakkında silahla tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyet kararı verildiğini beyan ederek davacı ... için 2.000,00 TL, ... ve ...için ayrı ayrı 1.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalı karşı davacıdan tahsilini talep etmiştir.

Karşı davada davacı vekili; 09/10/2010 tarihinde çıkan tartışmada davacı karşı davalı ...’ın müvekkilini tehdit ettiğini, hakkında basit tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini beyan ederek 6.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile beraber davacı karşı davalı ...’dan tahsilini talep etmiştir.

Asıl ve karşı davada davalılar; davanın reddini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre asıl davanın kabulü ile davacı ... için 2.000,00 TL, ... ve ...için ayrı ayrı 1.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalı karşı davacıdan tahsiline, karşı davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

1-Davalı karşı davacı ...’ın, davacı karşı davalı ...’a yönelik temyiz itirazları yönünden;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 2.080,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir.

Mahkemece, davacı karşı davalı ... yararına 2.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmiştir.

Somut olayda davacı karşı davalı ... için mahkemece hükmedilen temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı karşı davacının, davacı karşı davalı ... yönünden temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiştir.

2-Davalı karşı davacının karşı davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Karşı dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Olay tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 58. maddesine göre hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hâkim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; 09/10/2010 tarihinde davacı karşı davalı ...’ın, kapısının önüne ayakkabı koyduğu gerekçesi ile davalı karşı davacının kapısını çaldığı, aralarında çıkan tartışmada “Bu ayakkabılığı kaldır, kaldırmazsan kaldırıp atarım, in aşağıya hesaplaşalım” şeklinde sözlerle tehdit ettiği ve söz ve ifadelerinin davalı karşı davacının kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğu gerek dosya kapsamında gerekse olaya ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/765 esas ve 2011/356 karar sayılı dosyasında toplanan delillerle sabittir.

Şu durumda; TBK'nın 58. maddesi uyarınca davalı karşı davacı yararına uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken istemin reddine karar verilmiş olması davalı karşı davacı yararına bozmayı gerektirmiştir.