Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/24908 K.2022/12273

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükme karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin temyiz isteminin istinaf kararının kesin nitelikte olması nedeniyle HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca reddine dair verilen 15.10.2021 tarihli ek kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davacıların oğlunun davalı tarafından öldürüldüğünü, davalının Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2016/42 Esas 2017/11 Karar sayılı dosyasıyla yargılanıp ceza aldığını, oğullarının vefatı sebebiyle davacıların maddi ve manevi olarak zarara uğradıklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00-TL maddi tazminat ile her bir davacı için ayrı ayrı 35.000,00-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 42.768,50 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın; davacı ... Tüleniçin 64.454,56 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesin nitelikte olması nedeni ile temyiz başvuru dilekçesinin reddine dair ek karar verilmiş, verilen ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Davalı vekilinin davacı ... yönünden ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun(HMK) 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ye eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.635,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.635,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Davacı ... lehine, davalı aleyhine kabul edilen tazminat miktarı 62.768,50 TL olup yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmadığından davalının davacı ... yönünden temyiz itirazının reddi ile 15.10.2021 tarihli ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı vekilinin davacı ...'e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Davacı ... lehine, davalı aleyhine kabul edilen tazminat miktarı 84.454,56 TL olup, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının üzerinde kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesinin davacı ... yönünden temyiz kabiliyeti olmakla 15.10.2021 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçildiğinde;

3.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.