Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/2511 K.2021/2452

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, Uyuşmalık Hakem Heyeti tarafından davanın kısmen kabulüne ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin itirazının kabulüyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüyle yeniden hüküm tesisi suretiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı kaza sonucunda, araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralanıp malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 16.090,00 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 18.09.2017 tarihli ıslah dilekçesiyle taleplerini 148.543,24 TL'ye yükseltmiştir. Davalı vekili; zarardan yolcu taşımacılığı mali sorumluluk sigortacısının sorumlu olduğunu, maluliyetin yeni ZMSSGŞ'na göre belirlenmesi gerektiğini, tazminattan hatır taşıması ve müterafik kusur nedeniyle indirim yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davanın kısmen kabulü ile 7.429,88 TL. geçici işgöremezlik, 125.755,02 TL. sürekli işgücü kaybı tazminatı ve 590,00 TL. rapor ücreti olmak üzere toplam 133.774,90 TL. tazminatın 19.06.2017 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine dair verilen karara davalı vekilinin itirazı üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından; davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile UHH kararının kaldırılmasına;

davanın kısmen kabulü ile 112.167,01 TL. sürekli işgücü kaybı tazminatı ve 590,00 TL. rapor ücreti olmak üzere toplam 112.757,01 TL. tazminatın 19.06.2017 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; bu karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf Mahkemesi tarafından; istinaf başvurusunun esastan kabulü ile yeniden hüküm tesisine; davanın kısmen kabulü ile 7.399,49 TL. geçici işgöremezlik, 112.167,01 TL. sürekli işgücü kaybı tazminatı ve 590,00 TL. rapor ücreti olmak üzere toplam

120.156,50 TL. maddi tazminatın 19.06.2017 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.2020 tarih, 2019/4-2019/1 sayılı kararı ile 5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesi ile kurulan sigorta tahkim komisyonu itiraz hakem heyetinin bölge adliye mahkemelerinin faaliyete başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra itiraz üzerine verilen kararlarının temyiz kanun yoluna tabi olduğu kararlaştırıldığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 16.01.2020 tarih, 2018/723 E.- 2020/92 K. sayılı kararı kaldırılmak suretiyle, davacı vekilinin İtiraz Hakem Heyeti kararına yönelik istinaf dilekçesi de temyiz dilekçesi olarak kabul edilmek suretiyle, davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine; özellikle, tazminat hesabını TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve % 1,8 teknik faiz uygulayarak yapan bilirkişi raporuna davacı tarafın itirazının olmadığı, anılan tarzda hesap yapan rapor esas alınarak karar veren UHH kararına karşı davacının itiraz yoluna başvurmadığı ve bu hesap biçimi yönünden davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alındığında, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesine;

tazminattan hatır taşıması nedeniyle indirimin yapıldığı UHH kararına karşı itiraz yoluna başvurmayan davacı açısından bu yönün de kesinleşmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları ile davacı vekilinin diğer tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, kazadaki yaralanmadan kaynaklanan geçici işgöremezlik zararının da giderilmesini talep etmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından bu zarardan davalı trafik sigortacısının sorumlu olduğu kabul edilerek tazminata karar verilmiş; davalı vekilinin karara bu açıdan da itiraz etmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından, geçici işgöremezlik zararının yeni ZMSS Genel Şartları gereği teminat dışı olduğu kabul edilerek karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54. maddesinde, bedensel zarar kapsamına giren zarar türleri sayılmış olup kazanç kaybı da tazmini gereken zararlardandır (aynı yönde düzenleme, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 46. maddesinde de benimsenmiştir). Anılan yasal düzenlemeyle, sadece çalışma gücündeki sürekli ve kalıcı kayıp halinde değil, belirli süreli kayıp halinde oluşan zararın da tazmininin gerektiği açıkça kabul edilmiştir.

Diğer yandan, davalı tarafın savunması haklı kabul edilerek, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren ZMSS Genel Şartları'nın A.5-b maddesi gereği geçici işgöremezlik zararının, sağlık giderleri içinde yer aldığı ve ZMSS teminatı kapsamında olmadığı kabul edilmişse de, 6111 sayılı Kanun'un 59.maddesi ile değişik Karayolları Trafik Kanunu'nun 98.maddesinde Sosyal Güvenlik Kurumu'nca karşılanacak sağlık hizmeti bedellerinin neler olduğu açıklanıp sınırlandırılmıştır.

KTK'nın 98.maddesi gereği SGK Başkanlığı'nın sorumlu olduğu sağlık giderleri, trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarında yapılan tıbbi tedaviye ilişkin sağlık hizmet bedellerinden ibarettir. SGK'nın hangi sağlık giderlerinden sorumlu olduğu kanunla belirlenmiş olup, normlar hiyerarşisinde daha altta olan genel şartlar ile kanun kapsamının değiştirilip genişletilemeyeceği aşikardır.

Açıklanan maddi ve hukuki vakıalar karşısında; Anayasa Mahkemesinin KTK 90/İ maddesinin iptali de göz önüne alınıp TBK'nın 54.maddesi ile KTK'nın 98.maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kazadaki yaralanmadan kaynaklanan geçici işgöremezlik zararından sorumluluk, zarara neden olanlar ile bu kişilerin sorumluluğunu poliçe ile üstlenen sigorta şirketine ait olduğundan, davacı için hesap edilen geçici işgöremezlik tazminatının da hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.