Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/2557 K.2021/2369

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem heyetince verilen kararın karşı taraf (davalı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K ARAR -

Başvuru sahipleri(davacılar) vekili, müvekkilinin desteğinin davalıya sigortalı aracın sürücüsü iken gerçekleşen 09.01.2011 tarihli kazada öldüğünü açıklayıp toplam 200.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren avans faiz ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf (davalı) vekili, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, talebin kabulü ile ... için 143.563,55 TL, ... için 5.628,76 TL, ... için 7.194,37 TL, ... için 21.806,66 TL, ... için 21.806,66 TL olmak üzere toplam 200.000,00 TL’nin 07.03.2016 tarihinden itibaren yasal faiz ile tahsiline tahsiline karar verilmiş; karara karşı davacılar vekili ve davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine itiraz hakem heyetince, davacılar vekilinin itirazının reddine, davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile faiz türünün, avans faizi olarak düzeltilerek kararın diğer yönlerden aynen infazına karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... şirketi kazaya neden olan aracın trafik sigortacısıdır. 2918 sayılı KTK.nun 99/1. maddeleri ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartlarının B.2. maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Somut uyuşmazlıkta, davalı ... şirketine dava açılmadan önce kazanın 19.11.2015 tarihinde ihbar edildiği anlaşıldığından davalı ... şirketinin 01.12.2015 tarihinden itibaren faizle sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değil, bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden kararın

Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 370.maddesinin 2.fıkrası uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.