Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/2583 K.2021/1777

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 29/06/2020 tarih ve 2020/İ.3517 Esas, 2020/İHK-11529 Karar sayılı kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

- KARAR -

Davacı vekili 20.09.2019 tarihli Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; 02.06.2018 tarihinde plakasız motorsikletin davacı yayaya çarpması suretiyle meydana gelen kazada davacının yaralandığını, daimi ve geçici işgöremezliğe uğradığını, davalıya yapılan başvuruya rağmen ödeme yapılmadığını belirterek HMK md.107 uyarınca fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 sürekli işgöremezlik ve 100,00 TL geçici işgöremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiş, dava değerini 77.366,25 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; usulüne uygun başvuru şartı yokluğu ve husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiği, aksi halde kusur oranı, maluliyet durumu ve hesaplamanın uzman bilirkişice tespiti gerektiğini, davalı aleyhine karar verilmesi halinde vekalet ücretinin beşte birine hükmedilmesi, dava tarihinden itibaren yasal faiz oranlarına hükmedilmesi gerektiğini belirterek başvurunun reddini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, maluliyet raporunun usulüne uygun düzenlenmediği gerekçesiyle başvurunun usulden reddine karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine itirazın kabulü ile Uyuşmazlık Hakem kararının kaldırılarak başvurunun kabulü ile 70.699,73 TL sürekli iş göremezlik ve 6.666,52 TL geçici iş göremezlik tazminatı toplamı 77.366,25 TL tazminatın, 16.08.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ...'ndan alınarak başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen

diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle, geçici ve sürekli işgücü kaybı tazminatı istemine ilişkindir.

Somut olayda, kaza tespit tutanağında davacının kenarlarında banket ve kaldırım bulunmayan iki yönlü yolda, yayaların taşıt yolunun sol kenarını izlemek zorunluluğu kuralını ihlal ettiğinin (KTK 68/l-a-3), plakasız motorsiklet sürücünün ise yol ve trafik şartlarına hızını uydurmak kuralını ihlal ettiğinin (KTK 52/1-b) belirtildiği, hakem heyetince aldırılan kusura yönelik adli bilirkişi raporunda plakası tespit edilemeyen motosiklet sürücüsünün kusur oranının %65 olduğu kabul edilmiştir. Hakem heyetince, alınan bu rapordaki kusur oranına göre karar verilmiştir.

Kaza tespit tutanağı ile bilirkişi raporları arasındaki kusur durumuna ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi, İTÜ Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, önceki kusur raporları ve tüm dosyadaki delillerin değerlendirildiği, gerekçeli, denetime elverişli ve çelişkileri giderici kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporlar 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013 tarihi ile 01/06/2015 tarihleri arasında sonrada Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015 tarihi ile 20/02/2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine, 20/02/2019 tarihinden sonrada Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, davacının maluliyet oranının belirlenmesi açısından düzenlenen ve Hakem Heyetince hükme esas alınan Dicle Ünivesitesi Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'ndan alınan 23/07/2019 tarihli rapor Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmiş olup başvuranın %20 oranında sürekli maluliyeti olduğu belirlenmiştir.

02/06/2018 kaza tarihi itibari ile Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik yürürlükte olup, hükme esas alınan rapor kaza tarihinde yürürlükte olmayan mevzuata göre düzenlenmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince; davacının maluliyet oranının tespiti için, Adli Tıp Kurumu'ndan ya da üniversitelerin Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlıkları’ndan olay tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu

Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun rapor alınarak, davacının kaza nedeniyle uğradığı çalışma gücü kaybı bulunup bulunmadığı ve varsa oranı konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nispi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden, fazla vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.