Davacı vekili, 04.11.2012 tarihinde davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacı idaresindeki motosiklete çarpması sonucu yaralamalı trafik kazasının meydana geldiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 15.000,00 TL manevi tazminat ile 400,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; kusura itiraz ederek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre. 10.02.2017 tarihinde UYAP üzerinden.
Mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın HMK'nın 115/2. maddesi gereğince usulden reddine, HMK'nın 20. maddesi uyarınca görevsizlik kararının kesinleşmesinden itibaren 2 haftalık süre içinde başvuru yapılması halinde dosyanın görevli Bursa Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilip devamla, 12.10.2018 tarihinde ise duruşmada, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 200,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının ve 200,00 TL hasar bedelinin davalı ... yönünden olay tarihi olan 04/11/2012 tarihinden itibaren,
davalı ... yönünden dava tarihi olan 04/02/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 3.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan olay tarihi olan 04/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, davalı ... yönünden manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 24/02/2021 tarih 2019/6562 Esas - 2021/1936 Karar sayılı ilamında özetle “...Somut olayda; Mahkemenin temyiz denetimine konu olan 2016/772 E - 2017/128 K sayılı dosyasında, davanın esasını çözer mahiyette davanın kısmen kabulüne ve mahkemenin görevsizliğine dair iki farklı karar ve gerekçe bulunup bu bakımdan; ortada denetlenebilecek gerekçeli bir karar olmadığına göre, mahkemece yapılacak işin; özellikle Anayasanın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK'nın 297. (mülga HUMK'un 381, 388 ve 389.) ve 27. maddeleri de gözetilerek gerekçe ve hüküm fıkrası uyum halinde ve denetlenebilir nitelikte bir hüküm kurmak olduğu
” hususlarına değinilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 200,00 TL geçici iş göremezlik maddi tazminat bedelinin ve 200,00 TL hasar bedelinin davalı ... yönünden olay tarihi olan 04/11/2012 tarihinden itibaren davalı ... yönünden dava tarihi olan 04/02/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 3.000,00 TL manevi tazminat miktarının davalı ...'dan olay tarihi olan 04/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, davalı ... yönünden manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 29/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.