Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/27110 K.2022/11434

Taraflar arasındaki haksız eyleme dayalı maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davalılardan ... oğlu ... yönünden davanın reddine, dahili davalılar ..., ..., ..., ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine diğer davalılar yönünden davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Hükmüne uyulan Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 24/12/2019 tarihli 2019/2851 esas ve 2019/6251 karar sayılı ilamında; “ …davalı ...'ın mirasçılarının usule uygun şekilde davaya dahil edilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırıdır.” hususlarına değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın, davalı ... oğlu ... yönünden reddine, davalılar ..., ..., ..., ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine; diğer davalılar yönünden kabulü ile işletme kaybı bedeli olan 121.218.72 USD ile bakım ve onarım gideri olan 4.968.15 USD nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’nun tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin, davalılardan ... oğlu ...’a yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamından; mahkemenin 29/06/2007 tarihli 2003/170 esas ve 2007/59 sayılı ilk kararına karşı davalılardan ... oğlu ...’ın temyiz isteminde bulunmadığı ve ilk kararın adı geçen davalı bakımından kesinleştiği, anılan davalı hakkında, dava konusu haksız eylem nedeniyle Bor Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/226 Esas ve 2015/434 sayılı kesinleşen beraat kararının Dairemizin 02/06/2020 tarihli 2020/1391 esas ve 2020/1486 sayılı ilamında belirtildiği üzere farklı bir esasa kaydedilen yargılamanın iadesi davasında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Şu hâlde; hakkındaki 29/06/2007 tarihli 2003/170 esas ve 2007/59 sayılı mahkeme kararı temyiz edilmeyerek kesinleşen adı geçen davalı bakımından davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.