Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/366 K.2021/1232

Asıl dosya davacısı Ş.. Y.. tarafından, asıl dosya davalısı İ.. Ç.. aleyhine 04/05/2018 gününde, birleşen dosya davacısı İ.. Ç.. tarafından, birleşen dosya davalısı Ş..

Y.. aleyhine 06/08/2018 gününde verilen dilekçeler ile haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl dava yönünden davanın kısmen kabulüne, birleşen dava yönünden davanın reddine dair verilen 20/11/2019 günlü karara karşı davalı/birleşen davanın davacısı İ..

Ç..'in istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; asıl davaya ilişkin karar miktar itibariyle kesin olduğundan asıl davaya yönelik istinaf başvurusunun HMK'nın 352. maddesi gereğince usulden reddine, birleşen davaya ilişkin karar ise usul ve yasaya uygun bulunduğundan,

birleşen davanın davacısının birleşen davaya yönelik istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair verilen 24/09/2020 günlü asıl kararın ve HMK'nın 366. maddesi delaletiyle 346. maddesi uyarınca davacı/birleşen davanın davalısının temyiz dilekçesinin reddine dair verilen 10/12/2020 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı/birleşen davanın davacısı İ..

Ç.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Somut olayda; asıl davanın davacısı Ş.. Y.. 4.240,00 TL maddi ve 2.500,00 TL manevi tazminat isteminde bulunmuş olup, birleşen davanın davacısı İ.. Ç.. ise asıl davanın davacısına yönelik açtığı davada 7.000 TL maddi tazminat talep etmiştir. İlk derece mahkemesince asıl dava yönünden davanın kısmen kabulü ile 4.240,00 TL maddi tazminatın

davalı/karşı davacı İ.. Ç..'ten alınarak, davacı/karşı davalı Ş.. Y..’a verilmesine, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş, bu karara karşı davalı/karşı davacı İ.. Ç.. istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince asıl davaya ilişkin karar miktar itibariyle kesin olduğundan davalı/karşı davacının asıl davaya yönelik istinaf isteminin HMK'nun 352. maddesi gereğince usulden reddine, birleşen davaya ilişkin karar ise usul ve yasaya uygun bulunduğundan, davalı/karşı davacının birleşen davaya yönelik istinaf isteminin HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Davalı/karşı davacı iş bu karara karşı temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Asıl davada kabul edilen miktar 4.240,00 TL ve birleşen davada reddedilen miktar 7.000 TL olup, temyiz sınırının altında kaldığından Bölge Adliye Mahkemesince, davalı/karşı davacı aleyhine asıl davada kabul edilen ve birleşen davada reddedilen miktar yönünden davalı/karşı davacının temyiz talebinin HMK 362/1-a, HMK 366 ve HMK 346/1 maddeleri gereğince reddine ilişkin olarak 10/12/2020 tarihli ek karar verilmiştir.