Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/4366 K.2021/5559

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 17/01/2020 tarih 2020/İHK-1368 sayılı itirazın kabulü ile başvurunun kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın, müvekkilinin yolcu konumunda bulunduğu araca çarpması sonucu meydana gelen trafik kazası neticesinde müvekkilinin yaralanıp malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 14.000,00 TL sürekli iş göremezlik, 100,00 TL geçici iş göremezlik, 500,00 TL bakıcı gideri, 662,00 TL adli rapor ücreti olmak üzere toplam 15.262,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş; 18/10/2019 tarihli bedel artırım dilekçesi ile 4.041,80 TL bakıcı gideri, 60.438,73 TL geçici iş göremezlik gideri ve 325.320,69 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere dava değerini toplam 389.802,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından başvurunun kabulü ile 4.042,00 TL geçici bakıcı gideri, 60.439,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 325.321,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 389.802,00 TL’nin 23/04/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak başvuru sahibine verilmesine karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili itiraz yoluna başvurmuştur.

İtiraz Hakem Heyetince, davalının itirazının kabulü ile başvurunun kısmen kabulüne, 60.439,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 325.321,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 385.760,00 TL’nin 23/04/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak başvuru sahibine verilmesine, davacının geçici bakıcı gideri talebinin reddine karar verilmiş; bu karara karşı davalı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerekçeye, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava, trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından; davacının uzman doktor olarak görev yaptığı, başvuruya konu kaza nedeniyle ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Başkanlığından alınan 08/10/2019 tarihli rapora göre geçici iş göremezlik süresinin altı ay olduğu, hükme esas alınan 16/10/2019 tarihli aktüer rapora göre davacının maaş geliri birlikte mesleğinden kaynaklı döner sermaye sabit ve ek ödemeleri ile nöbet geliri de esas alınarak hesaplanan 60,438,73 TL geçici iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının kamu görevlisi olması nedeniyle geçici iş göremezlik süresi içerisinde maaşını almaya devam ettiği sabit olduğundan davacının sadece fiili çalışması karşılığı varsa ödenecek ek ödemelerden mahrum kaldığı anlaşılmıştır. Bu durumda; İtiraz Hakem Heyetince, geçici iş göremezlik talebinin sadece hastane döner sermaye sabit ve ek ödemeleri ile nöbet geliri yönünden hesaplanması gerekirken anılan gelirlerin davacının maaşı ile birlikte hesaplanarak hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir

3-Dosya incelendiğinde; hükme esas alınan 16/10/2019 tarihli aktüer raporda, davacının geçici iş göremezlik tazminatı hesaplamasının, 18/06/2017 ile 17/12/2017 tarihleri arasındaki süre esas alınarak yapıldığı, sürekli iş göremezlik tazminatı yönünden de hesaplamanın mükerrer olacak şekilde 18/06/2017 tarihinden itibaren başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Mükerrer ödeme ve haksız zenginleşmeyi önlemek için geçici iş göremezlik süresinden sonra kalıcı maluliyetin başlangıç tarihinin tespit edilmesi, sonrasında sürekli iş göremezlik zararının hesaplanması gerekirken yazılı biçimde mükerrer hesaplama yapılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.