Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/5068 K.2021/3211

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin desteğinin öldüğünü açıklayıp ıslah ile artırılan 87.885,90 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kısmen kabulü ile 46.271,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin ve davalı vekilinin itirazının kabulü ile hakem heyeti kararının kaldırılmasına, başvurunun kısmen kabulü ile 53.767,07 TL’nin tahsiline karar verilmiş; karar, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, uyuşmazlık hakem heyetinin kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacı vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede;

2-Başvuru, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının desteğinin meydana gelen kazada öldüğünü açıklayıp destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmuş, Hakem Heyetince destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin rapor alınmış, alınan raporda desteğin ve davacının bakiye ömrünün tespitinde PMF 1931 tablosu kullanılmış, teknik faiz %0 olarak esas alınmış, Hakem Heyetince anılan hesaplama karara esas alınarak karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ve davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz hakem heyetince karara esas alınan tazminat raporunda, desteğin ve davacının bakiye ömrünün tespitinde TRH 2010 tablosu kullanılmış, ölenin gelirine ilişkin olarak,

sunulan belgelerdeki maaşların ortalaması alınarak desteğin gelirinin asgari ücretin 1.6255 katı olduğu kabul edilmiş, teknik faiz ise %1.8 olarak esas alınarak hesaplama yapılmıştır. Tazminat hesabında desteğin geliri ve bakiye ömrünün tespitinde kullanılan verilerde (TRH 2010 tablosu ve asgari ücretin 1.6255 katı gelir) isabetsizlik yok ise de hesaplamada esas alınan teknik faizin %1.8 olarak esas alınması Dairemizin içtihatlarına uygun değildir.

Buna göre hakem heyetince yapılacak iş, tazminatın belirlenmesi için alınacak raporda davacının ve desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınarak, bilinmeyen/ işleyecek devre hesabı yapılırken, bilinen son gelirin (asgari ücretin 1.6255 katı) her yıl için %10 artırılıp %10 iskonto edilmesi yönteminin kullanılması (ayrıca dosyadaki diğer raporlarda hatalı olarak %10 artırım yapılıp %10 eksiltim yapılmasının %0 olmadığı hususuna dikkat edilerek) bilirkişiden ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre karar vermekten ibaret olup, anılan nedenle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede;

3-İtiraz Hakem Heyetince talebin kısmen kabulü ile kendisini vekille temsil ettiren başvuru sahibi yararına 6.749,04 TL vekalet ücretine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte birine karar verilmesinde isabetsizlik yok ise de; karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 17. maddesi 2. fıkrasında ise, takdir edilecek vekalet ücretinin tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Bu durumda, İtiraz Hakem Heyetince başvuru sahibi lehine takdir edilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin, AAÜT’nin 17. maddesi 2. fıkrası gereğince maktu vekalet altında kalmamak koşuluyla karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.